RSS
A A A
SmodBIP
To jest wersja archiwalna z dnia 18.08.2015, zobacz aktualną wersję tej strony.
Zmiany wprowadzono z powodu: aktualizacja

Obwieszczenia

Toruń, dnia 13.08.2015 r.

SKO-60-14/15

PAN JEAN-CLAUDE MOUSTACAKIS
PROKURENT GB KSIĄŻKI 405
SP. Z O.O.
UL. WILCZA 46
00-679 WARSZAWA


ZAWIADOMIENIE

Działając na podstawie art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu informuje, że strona może - w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego zawiadomienia - zapoznać się z zebranymi dowodami i materiałami oraz zgłoszonymi żądaniami w sprawie dotyczącej odwołania Pana Henryka Skrzeczkowskiego i Stowarzyszenia Książki – Przyjazna Gmina Blizno 1, 87- 222 Książki od decyzji Wójta Gminy Książki z dnia 6 marca 2015 roku, znak: RG.6220.6.2013.2014.2015 o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia pn. „Budowa farmy wiatrowej Książki wraz z infrastrukturą towarzyszącą, a także ma możliwość wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.
Akta sprawy można przeglądać w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu, która mieści się w Toruniu przy ul. Targowej 13/15 (Biuro Kolegium na III piętrze, pokój 401), od poniedziałku do piątku, w godzinach 8.30-14.30, po uprzednim telefonicznym uzgodnieniu terminu.
Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu zawiadamia, że w/w odwołanie zostanie rozpatrzone po terminie przewidzianym w art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 z późn.zm.) z uwagi na konieczność zawiadomienia stron postępowania o możliwości przeglądania akt zgromadzonych w trakcie postępowania przed tut. Kolegium.
W związku z powyższym zgodnie z art. 36 Kodeksu postępowania

administracyjnego sprawa zostanie załatwiona do dnia 30 września 2015

roku.

Obwieszczenie należy wywiesić na wskazanych powyżej tablicach ogłoszeń na okres 21 dni, a następnie zwrócić do tut. Kolegium z adnotacją dot. dat wywieszenia i zdjęcia każdego ogłoszenia.

Otrzymują:
1. Adresat,
2. Strony postępowania na podstawie art. 49 kpa,
a) Wójt Gminy Książki – tablica ogłoszeń w miejscowości Blizienko, Blizno, Książki, Łopatki, Szczuplinki, Zaskocz
b) Wójt Gminy Świecie n/Osą – tablica ogłoszeń we wsi Białobłoty
c) Wójt Gminy Wąbrzeźno – tablica ogłoszeń we wsi Jarantowice
d) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu – tablica ogłoszeń
e) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu – Biuletyn Informacji Publicznej
3. Wójt Gminy Książki,
4. Wójt Gminy Świecie n/Osą
5. Wójt Gminy Wąbrzeźno
6. Burmistrz Miasta i Gminy Jabłonowo Pomorskie


Toruń, dnia 23.07.2015 r.

SKO-60-31/15

ZAWIADOMIENIE


Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu zawiadamia, że odwołania 99 mieszkańców Gminy Płużnica w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie sześciu turbin wiatrowych o łącznej mocy do 15 MW wraz z drogami dojazdowymi oraz infrastrukturą techniczną w miejscowościach Wieldządz oraz Kotnowo, zostanie rozpatrzone po terminie przewidzianym w art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) z uwagi na skomplikowany stan sprawy.
W związku z powyższym, zgodnie z art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego sprawa zostanie załatwiona do dnia 28 sierpnia 2015 r.

Otrzymują:
1. Pełnomocnik Inwestora Michał Miśiński
ul. Pieńkowskiego 4/44, 02-668 Warszawa
2. Wójt Gminy Płużnica
3. Tablica ogłoszeń Gminy Płużnica
4. Tablica ogłoszeń Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu
5. Strona Biuletynu Informacji Publicznej Samorządowego Kolegium
Odwoławczego w Toruniu
6. SKO a/a.



Toruń, dnia 17 lipca 2015 r.

SKO-60-26/15

OBWIESZCZENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu na podstawie art. 74 ust. 3, art. 85 ust. 3 ustawy z dnia z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.) oraz przepisu art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.)

podaję do publicznej wiadomości, że

na skutek wniesienia odwołania przez Panów: Leszka Małeckiego, Zdzisława Wolskiego, Mieczysława Mączkowskiego działających w formie spółki cywilnej pod nazwą: ENERPOL – Leszek Małecki, Wolski Zdzisław, Mieczysław Mączkowski s.c., reprezentowanych przez pełnomocnika Marcina Zielińskiego, od decyzji Wójta Gminy Brodnica z dnia 10 kwietnia 2015 r., (znak: PPOŚI.6220.9.2013-2015.EZ) odmawiającej określenia środowiskowych uwarunkowań na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie jednej elektrowni wiatrowej o mocy znamionowej do 1000 kW, średnicy wirnika 60m i wysokości zawieszenia wirnika na wysokości do 80 m (wysokość całkowita do 115 m) wraz z niezbędną infrastrukturą i obiektami towarzyszącymi na działce nr 53/4 (dz. nr 53/7 – rotor) w miejscowości Cielęta, obręb geodezyjny Cielęta, gm. Brodnica (zamiana czterech elektrowni na jedną),

orzekło:
utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.


Decyzja oraz dokumentacja sprawy są do wglądu w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu, ul. Targowa 13/15, 87-100 Toruń, w godzinach 8.30 – 15.00.

Niniejsze zawiadomienie wywiesza się na okres 14 dni:
a) na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu (www.bip.skotorun.pl),
b) na tablicy ogłoszeń Samorządowego Kolegium Odwoławczego
w Toruniu;
c) tablicy ogłoszeń w miejscu planowanego przedsięwzięcia, w sołectwie wsi Cielęta;
d) tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy Brodnica.


Wywieszono na tablicy ogłoszeń w dniu 17 lipca 2015 do dnia …………………….


Toruń, dnia 29.06.2015 r.

SKO-60-14/15

PAN JEAN-CLAUDE MOUSTACAKIS
PROKURENT GB KSIĄŻKI 405
SP. Z O.O.
UL. WILCZA 46
00-679 WARSZAWA


ZAWIADOMIENIE

Działając na podstawie art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu informuje, że strona może - w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego zawiadomienia - zapoznać się z zebranymi dowodami i materiałami oraz zgłoszonymi żądaniami w sprawie dotyczącej odwołania Pana Henryka Skrzeczkowskiego i Stowarzyszenia Książki – Przyjazna Gmina Blizno 1, 87- 222 Książki od decyzji Wójta Gminy Książki z dnia 6 marca 2015 roku, znak: RG.6220.6.2013.2014.2015 o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia pn. „Budowa farmy wiatrowej Książki wraz z infrastrukturą towarzyszącą, a także ma możliwość wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.
Akta sprawy można przeglądać w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu, która mieści się w Toruniu przy ul. Targowej 13/15 (Biuro Kolegium na III piętrze, pokój 401), od poniedziałku do piątku, w godzinach 8.30-14.30, po uprzednim telefonicznym uzgodnieniu terminu.
Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu zawiadamia, że w/w odwołanie zostanie rozpatrzone po terminie przewidzianym w art. 140 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. t. j. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) z uwagi na konieczność zawiadomienia stron postępowania o możliwości przeglądania akt.
W związku z powyższym sprawa zostanie załatwiona do dnia 12 sierpnia 2015 roku.

Otrzymują:
1. Adresat,
2. Strony postępowania na podstawie art. 49 kpa,
3. Wójt Gminy Książki,
4. SKO a/a(FI).


Toruń, dnia 29.06.2015 r.

SKO-60-8/15


PAN MAREK POŁCZYŃSKI

KANCELARIA PRAWNICZA

UL. WAJDELOTY 26/2

80-437 GDAŃSK


ZAWIADOMIENIE


Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu zawiadamia, że odwołanie Pana Mieczysława Mączyńskiego zam. Szczuka 60, 87-300 Brodnica, reprezentowanego przez Pana Marka Połczyńskiego, z dnia 12 lutego 2015 r. na decyzję Wójta Gminy Bartniczka z dnia 27 stycznia 2015 r. znak: WIŚR.6220.1.8.2013 w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie elektrowni wiatrowej w miejscowości Nowe Świerczyny gm. Bartniczka, zostanie rozpatrzone po terminie przewidzianym w art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) z uwagi na uzupełnienie materiałów i dowodów w sprawie.
W związku z powyższym, zgodnie z art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego sprawa zostanie załatwiona do dnia 31 lipca 2015 r.

Otrzymują:
1. Adresat,
2. Strony postępowania na zasadzie przepisu art. 49 k.p.a.,
3. Wójt Gminy Bartniczka,
4. SKO a/a (FI).



Toruń, dnia 29 maja 2015 r.

SKO- 60- 25/15

OBWIESZCZENIE


Działając na podstawie art. 38 i art. 85 ust.3 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm.) dalej ustawa OOŚ zawiadamiam społeczeństwo,

że decyzją z dnia 29 maja 2015 r., znak SKO- 60- 25/15, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Chełmno z dnia 2 kwietnia 2015 r. (znak RBG.6220.2.2015.KZ) odmawiającą wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu przetwarzania odpadów opakowaniowych i odpadów tworzyw sztucznych w miejscowości Osnowo, dz. 60/1, 61/3, gm. Chełmno.

Z treścią decyzji i dokumentacją sprawy można się zapoznać w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego.


Art.38 ustawy OOŚ. Organ właściwy do wydania decyzji podaje do publicznej wiadomości informację o wydanej decyzji i o możliwościach zapoznania się z jej treścią.
Art.85 ust.3 ustawy OOŚ. Organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach podaje do publicznej wiadomości informacje o wydanej decyzji i o możliwościach zapoznania się z jej treścią oraz z dokumentacją sprawy, w tym z uzgodnieniem dokonanym z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska oraz opinią organu, o którym mowa w art. 78.


Toruń, dnia 29 maja 2015 r.

SKO-60-20/15


OBWIESZCZENIE


Działając na podstawie art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. 201, poz. 267 ze zm.), dalej Kpa, w związku z art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm.) dalej ustawa OOŚ, zawiadamiam strony postępowania,


że postanowieniem z dnia 29 maja 2015 r., znak SKO- 60- 20/15, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu postanowiło uchylić w całości postanowienie wydane z upoważnienia Prezydenta Miasta Torunia przez Kierownika Referatu Infrastruktury z dnia 2 kwietnia 2015 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn.: "Zagospodarowanie terenów przy ul. Polnej 7, 7A i przy ul. Szosa Chełmińska 188-202 w Toruniu (dz. 753/2, 757/2 obręb 32) oraz ustalenia zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Z treścią postanowienia i dokumentacją sprawy można się zapoznać w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Art.49Kpa. Strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub winny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie bądź doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia
Art.74 ust.3 ustawy OOŚ. Jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art.49 Kodeksu postępowania administracyjnego.


Toruń, dnia 13 maja 2015 r.

SKO-60-18/15

OBWIESZCZENIE

            Na podstawie art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm.; dalej: u.o.o.ś.) oraz przepisu art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej jako k.p.a.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu

podaje do publicznej wiadomości, że zostało wydane

Toruń, dnia 13 maja 2015 r.

SKO-60-18/15

POSTANOWIENIE

           Na podstawie art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j.Dz. U. z 2014 r. , poz. 1235 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu, na posiedzeniu, w składzie:

1. Marek Żmuda – przewodniczący,
2. Jaśmina Lesińska – członek sprawozdawca,
3. Sylwester Gabryszewski – członek,

po rozpatrzeniu zażalenia Stowarzyszenia Ekologicznego „Ekologika” z siedzibą w Grudziądzu przy ul. Rapackiego 49 reprezentowanego przez Prezesa Panią Magdalenę Pulchny na postanowienie wydane przez działającego z upoważnienia Wójta Gminy Grudziądz Sekretarza Gminy z dnia 31 marca 2015 r., nr OŚR.6220.13.2014 w sprawie odmowy dopuszczenia do udziału na prawach strony w postępowaniu z wniosku Pana Stanisława Kortasa dotyczącego wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą „Zakład przetwórstwa odpadów innych niż niebezpieczne na terenie działki nr 301/10 w miejscowości Świerkocin gmina Grudziądz”

orzekło:
utrzymać zaskarżone postanowienie w mocy.


UZASADNIENIE

           Wnioskiem z dnia 27 lutego 2015 roku Stowarzyszenie EKOLOGIKA powołując się na przepisy ustawy z 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku …. zwróciło się do Wójta Gminy Grudziądz o uznanie Stowarzyszenia na prawach strony w toczącym się postępowaniu dotyczącym wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych na wniosek ZPHU Masta Stanisław Kortas Świerkocin 20. Postanowieniem z dnia 31 marca 2015 roku nr: OŚR. 6220.13.2014 działający z upoważnienia Wójta Gminy Grudziądz Sekretarz Gminy odmówił dopuszczenia Stowarzyszenia Ekologicznego EKOLOGIKA z siedzibą w Grudziądzu ul. Rapackiego 49 do udziału na prawach strony w postępowaniu z wniosku Pana Stanisława Kortas Zakład Produkcyjno – Handlowo – Usługowy MASTA Cegielnia Świerkocin, Świerkocin 20 w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. „ Zakład przetwórstwa odpadów innych niż niebezpieczne na terenie działki nr ew. 301/10 w miejscowości Świerkocin gmina Grudziądz”.
               Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano przepis art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko zaś w uzasadnieniu wskazano, iż organizacja społeczna może brać udział w postępowaniu administracyjnym w sprawie z wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jeżeli spełnione są łącznie trzy przesłanki a mianowicie jeśli jest to uzasadnione celami statutowymi organizacji ekologicznej, postępowanie prowadzone jest z udziałem społeczeństwa i jeśli prowadzą działalność statutową w zakresie ochrony środowiska lub ochrony przyrody przez minimum 12 miesięcy przed dniem wszczęcia tego postępowania. Ponieważ Stowarzyszenie powstało w dniu 10 lutego 2015 roku zaś postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. „ Zakład przetwórstwa odpadów innych niż niebezpieczne na terenie działki nr ew. 301/10 w miejscowości Świerkocin gmina Grudziądz” zostało wszczęte 14 września 2014 roku nie został spełniony jeden z ustawowych warunków przesądzających o pozytywnym rozpatrzeniu wniosku strony.
    Na powyższe postanowienie Stowarzyszenie EKOLOGIKA reprezentowane przez Panią Magdalenę Paluch wniosło - z zachowaniem terminu ustawowego - zażalenie. Podkreślono, że zmiana ustawy dotyczy przedsięwzięć co do których postępowanie zostało wszczęte po dniu 1 stycznia 2015 roku a zatem ograniczenie czasowe co do okresu prowadzenia działalności statutowej nie znajduje zastosowania.

            Rozpatrując sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu ustaliło, co następuje:
        Z akt sprawy (karta 70) wynika iż 17 września 2014 roku zostało wszczęte na wniosek Pana Stanisława Kortas postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. „ Zakład przetwórstwa odpadów innych niż niebezpieczne na terenie działki nr ew. 301/10 w miejscowości Świerkocin gmina Grudziądz”. W jego toku Stowarzyszenie EKOLOGIKA w dniu 27 lutego 2015 roku złożyło wniosek uznanie Stowarzyszenia na prawach strony w toczącym się postępowaniu. Wniosek ten podlegał rozpatrzeniu w oparciu o przepis art. 44 ust. 1ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j.Dz. U. z 2014 r. , poz. 1235 ze zm.)zgodnie z którym organizacje ekologiczne, które powołując się na swoje cele statutowe, zgłoszą chęć uczestniczenia w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, uczestniczą w nim na prawach strony, jeżeli prowadzą działalność statutową w zakresie ochrony środowiska lub ochrony przyrody, przez minimum 12 miesięcy przed dniem wszczęcia tego postępowania. Przepisu art. 31 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Przepis ten w przytoczonym brzmieniu obowiązuje od dnia 1 stycznia 2015 roku i wprowadzony został przez art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 roku o zmianie ustawy Prawo geologiczne i górnicze oraz niektórych innych ustaw (Dz.U z 2014 roku , poz. 1133). Zmiana ta nie zawiera w odniesieniu do zakresu zawartego w art. 7 żadnych przepisów przejściowych a zatem organ pierwszej instancji prawidłowo zastosował jego brzmienie mając na uwadze , że wniosek Stowarzyszenia złożony został w dniu 27 lutego 2015 roku a ono samo zawiązane zostało 10 lutego 2015 roku tym samym nie może domagać się dopuszczenia do udziału w postępowaniu powołując się na treść przepisu art. 44 ust. 1 powołanej wyżej ustawy. W uzasadnieniu do zmiany ustawy polegającej na ograniczeniu czasowym wskazano co następuje:” Dodatkowo w celu zapewnienia pewności postępowań, projektowana zmiana dopuszcza do udziału w postępowaniach o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organizacje ekologiczne zarejestrowane na przynajmniej rok przed wszczęciem procedury postępowania. Jednocześnie każdy zainteresowany obywatel zachowuje możliwość indywidualnego udziału w postępowaniu na zasadach określonych ustawą.”
          Mając na uwadze przytoczone wyżej przepisy prawa a w szczególności przepis art. 44 ust. 1 powołanej ustawy organ pierwszej instancji prawidłowo odmówił Stowarzyszeniu dopuszczenia do udziału na prawach strony w postępowaniu z wniosku Pana Stanisława Kortasa dotyczącego wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą „Zakład przetwórstwa odpadów innych niż niebezpieczne na terenie działki nr 301/10 w miejscowości Świerkocin gmina Grudziądz”.
          W związku z powyższym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu orzekło jak na wstępie.
              Niniejsze postanowienie jest ostateczne.

Pouczenie

       Każdy, kto ma w tym interes prawny jest uprawniony do wniesienia skargi na niniejsze postanowienie z powodu jego niezgodności z prawem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu (adres: Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu, ul. Targowa 13/15, 87-100 Toruń) w terminie 30 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.


Toruń, dnia 30 kwietnia 2015 r.

SKO-60-14/15

OBWIESZCZENIE

Na podstawie art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm.; dalej: u.o.o.ś.) oraz przepisu art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej jako k.p.a.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu

podaje do publicznej wiadomości, że zostało wydane

Toruń, dnia 30 kwietnia 2015 r.

SKO-60-14/15

POSTANOWIENIE

Na podstawie przepisu art. 136 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej jako k.p.a.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu, na posiedzeniu, w składzie:


1. Marek Żmuda - przewodniczący
2. Iwo Fisz - członek sprawozdawca
3. Alicja Zaskurska - członek


w związku z wniesieniem odwołań stowarzyszenia zwykłego „Książki-Przyjazna Gmina” oraz Pana Henryka Skrzeczowskiego od decyzji Wójta Gminy Książki z dnia 6 marca 2015 r. (znak RG.6220.6.2013.2014.2015) o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia pn. „Budowa farmy wiatrowej Książki wraz z infrastrukturą towarzyszącą”

orzekło:
zlecić Wójtowi Gminy Książki dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie.

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia 6 marca 2015 r. Wójt Gminy Książki ustalił środowiskowy uwarunkowania przedsięwzięcia pn. „Budowa farmy wiatrowej Książki wraz z infrastrukturą towarzyszącą”, polegającego na budowie do 12 elektrowni wiatrowych z infrastrukturą towarzyszącą o mocy nominalnej do 3,5 MW każda. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli skarżący.

Po rozpoznaniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu ustaliło i zważyło, co następuje:
Realizacja planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Powyższa zasada dotyczy planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm.; dalej jako u.o.o.ś; art. 59 ust. 1 u.o.o.ś.). Zakwalifikowanie przedsięwzięć do jednej z powyższych kategorii następuje na podstawie przepisów rozporządzenia Rady wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 60 u.o.o.ś. - rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2010 r., nr 213, poz. 1397 ze zm.; dalej: rozporządzenie).
Do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się m.in. instalacje wykorzystujące do wytwarzania energii elektrycznej energię wiatru o łącznej mocy nominalnej elektrowni nie mniejszej niż 100 MW oraz lokalizowane na obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej (§ 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia). Natomiast do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się instalacje wykorzystujące do wytwarzania energii elektrycznej energię wiatru inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia, lokalizowane na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2013 r. poz. 627 i 628; dalej: u.o.p.), z wyłączeniem instalacji przeznaczonych wyłącznie do zasilania znaków drogowych i kolejowych, urządzeń sterujących lub monitorujących ruch drogowy lub kolejowy, znaków nawigacyjnych, urządzeń oświetleniowych, billboardów i tablic reklamowych oraz o całkowitej wysokości nie niższej niż 30 m (§ 3 ust. 1 pkt 6 lit. a) i b) rozporządzenia).
Zgodnie z przepisem art. 136 k.p.a., organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję.
Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wymaga uzupełnienia poprzez:
1. udokumentowanie spełnienia wymogu z przepisu art. 75 ust. 4 u.o.o.ś., który stanowi o wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w porozumieniu z innymi wójtami lub burmistrzami gmin, w przypadku gdy przedsięwzięcie wykracza poza obszar jednej gmin, przy uwzględnieniu faktu, iż przepis ten nie wprowadza skutku porozumienia z mocy prawa, w następstwie bezskutecznego upływu terminu na zajęcie stanowiska przez inny organ. W niniejszej sprawie, największa część terenu, na której ma być realizowane przedsięwzięcie, leży na obszarze gminy Książki, jednak obszar realizacji przedsięwzięcia obejmuje również tereny gminy Świecie nad Osą i Wąbrzeźno. Z treści ustaleń zawartych w zaskarżonej decyzji wynika, że Wójt Gminy Wąbrzeźno zajął stanowisko względem przesłanego projektu, ale nie wyraził stanowiska o zaakceptowaniu finalnego projektu decyzji, zaś Wójt Gminy Świecie w ogóle nie zajął stanowiska względem otrzymanego projektu decyzji,
2. przedstawienie szczegółowej lokalizacji planowanego przedsięwzięcia, w tym każdej z planowanych elektrowni wiatrowych oraz infrastruktury im towarzyszącej, na poszczególnych działkach ewidencyjnych, na kopiach mapy zasadniczej lub mapy katastralnej, w sposób umożliwiający precyzyjne oznaczenie miejsca jej lokalizacji, na wypadek przyjęcia, że w sprawie należy wydać decyzję, do której załącznikiem jest charakterystyka przedsięwzięcia,
3. wyjaśnienie przez jaki okres powinny być prowadzone obserwacje zacienienia poprzez bezpośredni pomiar nasłonecznienia (punkt III.4 sentencji zaskarżonej decyzji),
4. wyjaśnienie przez jaki okres powinny być prowadzone obserwacje zjawiska oblodzenia łopat za pomocą systemu umieszczonego turbinie oraz wyjaśnienie terminu jej przedstawienia (punkt III.5 sentencji zaskarżonej decyzji),
5. wyjaśnienie sposobu określenia miejsc, gdzie ma być wykonana analiza porealizacyjna w zakresie badań hałasu oraz wyjaśnienie terminu jej przedstawienia (punkt VI.1.b) sentencji zaskarżonej decyzji),
W tym stanie rzeczy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło jak w sentencji.

P O U C Z E N I E

Wobec niniejszego postanowienia nie przysługuje zażalenie ani wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.


Toruń, dnia 08 kwietnia 2015 r.

SKO-60-47/14

O B W I E S Z C Z E N I E


Na podstawie art. 74 ust. 3 i art. 85 ust. 3 ustawy z dnia z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm.) i art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu

zawiadamia, że:

po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez CONINO Cappa Sp. z o.o. w Warszawie od decyzji Wójta Gminy Rogóźno z dnia 18 listopada 2014 r. nr RGG.620.2.2012 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia wydana została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu:

Toruń, dnia 08 kwietnia 2015 r.


SKO – 60-47/14


D E C Y Z J A


Na podstawie art. art. 59 ust. 1 pkt 1, art. 71 ust. 1 ust. 2 pkt 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 77 ust. 1, art. 80 ust. 1, art. 85 ust. 2 pkt 1ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 1235), § 3 ust. 1 pkt 6b i 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu w składzie:

1. Marek Żmuda – przewodniczący
2. Alicja Zaskurska - członek sprawozdawca
3. Sylwester Gabryszewski – członek

po rozpoznaniu odwołania Contino Cappa sp. z o.o. w Warszawie, ul. Grójecka 1/3 od decyzji wydanej przez Wójta Gminy Rogóźno z dnia 18 listopada 2014 r. nr RGG.620.2.2012 w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia

orzekło:
utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy


UZASADNIENIE

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wójt Gminy Rogóźno odmówił inwestorowi - Contino Cappa Sp. z o.o. wydania środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na „Budowie farmy wiatrowej Rogóźno” na działkach o numerach ewidencyjnych 227/2, 218/3, obręb Rogóźno, składającej się z dwóch elektrowni wiatrowych o mocy znamionowej wytworzonej energii do 3,5 MW każda, wysokości wieży do 150 m i średnicy śmigła do 130 m (wysokość całkowita do 215 m).
W uzasadnieniu decyzji organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania i wyjaśnił, że po ponownej analizie zebranego materiału dowodowego oraz przeprowadzoną rozprawę administracyjną z udziałem społeczeństwa w dniu 8 kwietnia 2014 r. doszedł do przekonania, że odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia zabezpieczy środowisko oraz mieszkańców żyjących w najbliższym sąsiedztwie planowego przedsięwzięcia przed ewentualnym negatywnym wpływem ze strony elektrowni wiatrowej, bowiem zarówno ochrona zdrowia jak i prawna ochrona życia człowieka są wartościami chronionymi konstytucyjnie.
Organ podniósł, że wybrany przez inwestora najbardziej optymistyczny wariant, który przewiduje budowę dwóch turbin wiatrowych o mocy do 3,5 MW każda, zakłada odległość od zabudowy mieszkalnej zagrodowej jedynie ok. 500 m. Dalej analizując raport organ stwierdził, że z analizy akustycznej wynika, że nie powinny wystąpić przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu lecz są to zdaniem organu wyłącznie założenia projektowe. Również Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Bydgoszczy w uzasadnieniu swojego postanowienia uzgadniającego z dnia 11 marca 2014 r. stwierdził w uzasadnieniu, że „
…odległość omawianych generatorów w stosunku do istniejącej zabudowy jest niewielka i wynosi około 500 m. zgodnie z ekspertyzą pt. „Energetyka wiatrowa w kontekście ochrony krajobrazu przyrodniczego i kulturowego w województwie kujawsko-pomorskim”, sporządzoną przez Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania Polskiej Akademii Nauk im. Stanisława Leszczyńskiego –IGiPZ PAN na zlecenie Urzedu Marszałkowskiego ... można uznać, że strefa znacznej uciążliwości hałasu obejmuje teren w promieniu 500-600 m od wieży siłowni wiatrowych”. Dodatkowo zaś popracowanie Kujawsko-Pomorskiego Biura Planowania Przestrzennego i Regionalnego we Włocławku pn. „Województwo kujawsko-pomorskie. Zasoby i możliwości wykorzystania odnawialnych źródeł energii” wskazuje, że przy lokalizacji dużych elektrowni wiatrowych winno uwzględniać się co najmniej 1000 m strefę buforową od budynków mieszkalnych jednorodzinnych, budynków mieszkalnych wielorodzinnych, użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego”. RDOŚ, stwierdził również, że „w której podkreśla się negatywny wpływ na zdrowie człowieka związku z brakiem norm prawnych dotyczących bezpośrednio odległości ww. oddziaływania uzgadnia się warunki realizacji przedmiotowej inwestycji. Jednakże uznaje się za słuszną lokalizację elektrowni wiatrowych w większej odległości, w stosunku do zabudowy mieszkaniowej niż wskazana w niniejszym wniosku, co pozwoli zachować standardy konstytucyjne określone w art. 5 i art. 8 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej”.
Organ powołał się również na liczne protesty okolicznych mieszkańców i podnoszone przez nich rozbieżne opinie naukowców w kwestii negatywnego wpływu elektrowni wiatrowej na zdrowie, przede wszystkim poprzez wytwarzanie przez nią ultradźwięków , występowanie efektów migotania cieni i refleksów światła . Jak podkreślono w polskim prawie brakuje norm i przepisów regulujących ten wpływ, natomiast sam inwestor w raporcie wskazuje, że „nadmierne i długotrwałe narażanie na ultradźwięki i dźwięki o niskiej częstotliwości może negatywnie wpłynąć na zdrowie ludzi.
Organ powołał się również na publikację Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska pt. „wytyczne w zakresie prognozowania oddziaływań na środowisko farm wiatrowych”, w której podkreśla się negatywny wpływ elektrowni wiatrowych na zdrowie człowieka gdy są one zlokalizowane zbyt blisko miejsc stałego przebywania ludzi.
Wobec braku norm bezpiecznych odległości elektrowni wiatrowych od budynków mieszkalnych organ uznał, że w tej sprawie istnieje prawdopodobieństwo narażenia mieszkańców na szkodliwe oddziaływanie wiatrowych.
Przedsięwzięcie ma być zlokalizowane w odległości 1,3 km od Obszaru Chronionego Krajobrazu Doliny Osy i Gardęgi, około 2,1 km od rezerwatu „Rogóźno Zamek” i jak podkreślił organ planowane przedsięwzięcie może realnie zagrażać przelotowi ptaków oraz przemieszczaniu nietoperzy.
W odwołaniu od tej decyzji Contino Kappa Sp. z o.o. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie w sprawie co do istoty – tj. wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych.
Zarzuty dowołania dotyczą naruszenia:
1. art. 6 k.p.a. poprzez „niedziałanie przez organ na podstawie przepisów prawa”,
2. art. 7, 8, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, niewypełnienie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, ocenianie na podstawie części materiału dowodowego, nie wskazanie faktów, któ®e organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej,
3. art. 33 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez naruszenie zasad udziału społeczeństwa w postępowaniu i błędne zaadresowanie obwieszczenia, niepodanie kompletnych danych na temat przedmiotu decyzji (zakresu planowanego przedsięwzięcia), nie powtórzenie udziału społeczeństwa po uzupełnieniu raportu o oddziaływaniu na środowisko, niezastosowanie wszystkich przewidzianych prawem sposobów podawania informacji do publicznej wiadomości.

W uzasadnieniu odwołująca Spółka wskazała, że organ oparł się na przypuszczeniach a nie na konkretnych przepisach prawa, nie przeprowadził w sposób wyczerpujący postępowania dowodowego , a w szczególności nie uzasadnił należycie zaskarżonej decyzji i podkreśliła uchybienia w sposobie informowania społeczeństwa oraz o zakresie inwestycji.

Rozpoznając wniesione odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaliło i zważyło, co następuje:
Materialną podstawę przedmiotowego rozstrzygnięcia stanowi ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko dalej jako o.o.ś. Zgodnie z art. 71 ust. 2 o.o.ś. uzyskanie takiej decyzji jest wymagane dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko bądź przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
Przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga m.in., zgodnie z art. 59 ust. 1 o.o.ś., realizacja przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko tj. mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (pkt 1) oraz mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 o.o.ś. (pkt 2). Katalog przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z delegacją zawartą w art. 60 o.o.ś. określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r., Nr 213, poz. 1397 (dalej jako rozporządzenie).
Kwestią bezsporną w sprawie jest kwalifikacja przedmiotowej inwestycji, jako przedsięwzięcia wymienionego w § 3 ust. 1 pkt 6b i 7 rozporządzenia oraz to, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony przez Wójta Gminy Rogóźno postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2012 r., wydanym po wcześniejszym zasięgnięciu opinii organów współdziałających - RDOŚ i PPIS, które to organy zgodnie stwierdziły, że w sprawie zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W tym stanie rzeczy wydanie w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, zgodnie ze wskazanymi powyżej uwagami, musiało być poprzedzone postępowaniem w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, a co za tym idzie opracowaniem raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko stanowisk innych organów co do warunków realizacji przedsięwzięcia, tj. regionalnego dyrektora ochrony środowiska w postaci uzgodnienia i państwowego inspektora sanitarnego w formie opinii.
Przed wydaniem decyzji środowiskowej organ orzekający w sprawie zobligowany był również do zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa w przedmiotowym postępowaniu. W myśl art. 30 o.o.ś., społeczeństwo ma bowiem zagwarantowany udział w postępowaniu w tych kategoriach spraw, w których ustawa lub inne przepisy szczególne taką możliwość mu przyznają. W art. 79 ust. 1 o.o.ś. ustawodawca przewidział zaś, że społeczeństwo ma zagwarantowany udział w tych postępowaniach dotyczących określenia uwarunkowań środowiskowych, w których przeprowadzana jest ocena oddziaływania na środowisko. Skoro więc w ramach postępowania dotyczącego przedmiotowej inwestycji przeprowadza się ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, to tym samym organ przed wydaniem decyzji środowiskowej, musiał zapewnić możliwość udziału społeczeństwa w tym postępowaniu. Wskazać należy, że art. 80 ust. 1 o.o.ś. wymaga, aby w sytuacji gdy była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko właściwy organ, wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, wziął pod uwagę: 1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1 o.o.ś.; 2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; 3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa (którego możliwość udziału w postępowaniu zobowiązany jest zapewnić – art. 79 ust. 1 o.o.ś.); oraz 4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Zgodna z prawem decyzja środowiskowa powinna więc spełniać wszystkie wskazane powyżej wymogi, odpowiadać wszystkim pozostałym przepisom ustawy, a także nie naruszać innych powszechnie obowiązujących źródeł prawa, w tym aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze działania organów które je ustanowiły. Jeżeli plan miejscowy został uchwalony na danym obszarze, właściwy organ, poza wyjątkami określonymi w art. 80 ust. 2 o.o.ś., w myśl tego przepisu wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W myśl art. 80 ust 1 pkt ustawy stanowi, iż jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę:
1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1;
2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;
3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa;
4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone.
Z akt sprawy wynika, że inwestor występując z wnioskiem o wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych dla przedmiotowego przedsięwzięcia dołączył kartę informacyjną przedsięwzięcia polegającego na budowie do dwóch elektrowni wiatrowych o mocy do 3,0 MW każda, w której określono, że będzie ono realizowane na działkach nrnr 227/2 oraz 215/3 na terenie gminy Rogożno na powierzchni około 21 000 m2 (w wariancie I) oraz ok. 42 000 m2 (w wariancie II). Po uzyskaniu opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska i powiatowego inspektora sanitarnego, organ pierwszej instancji w drodze postanowienia nałożył na wnioskodawcę obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia i ustalił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Na dalszym etapie postępowania inwestor złożył raport oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie do dwóch turbin wiatrowych o mocy 3,5 MW każda, na działkach nr nr 227/2 i 218/3, w odległości „nie mniejszej niż 500 m od zabudowań mieszkalnych”.
Organ pierwszej instancji, po uzyskaniu opinii sanitarnej powiatowego inspektora sanitarnego i postanowienia regionalnego dyrektora ochrony środowiska o uzgodnieniu realizacji przedsięwzięcia wraz z określonymi warunkami, wydał decyzję o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia.
Organ pierwszej instancji w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2012 r. w sprawie nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, po zasięgnięciu opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz powiatowego inspektora sanitarnego, ustalił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, który winien złożyć inwestor stosownie do treści art. 69 ust. 2 ustawy.
Określając zakres raportu organ nakazał m.in. uwzględnienie opisu analizowanych wariantów w tym analizę wariantu lokalizacyjnego zwiększającego odległość zamierzenia od najbliższej zabudowy mieszkaniowej, analizę akustyczną przeprowadzoną w rejonie pobliskiej zabudowy chronionej akustycznie, przedstawienie zagospodarowania terenów sąsiednich oraz odległości od najbliższej zabudowy mieszkaniowej z zaznaczeniem na mapie, informacje od właściwego organu odnośnie najbliżej zlokalizowanych turbin wiatrowych , zarówno istniejących jak i planowanych.
Z uwagi na konieczność złożenia raportu, organ pierwszej instancji zawiesił postępowanie w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach do czasu przedłożenia przez wnioskodawcę raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Po złożeniu przez inwestora raportu, organ podjął zawieszone postępowanie oraz przedstawił raport do uzgodnienia regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska i zasięgnął opinii powiatowego inspektora sanitarnego, zgodnie z regulacją art. 77 ust. 1 ustawy. Organ uzgadniający, czyli regionalny dyrektor ochrony środowiska stwierdziwszy, iż przedłożony raport nie spełnia wymagań, wynikających z postanowienia, określającego zakres raportu, dwukrotnie wzywał inwestora do złożenia wyjaśnień i uzupełnienia zawartych w nim informacji. Złożeniu uzupełnień, regionalny dyrektor ochrony środowiska w drodze postanowienia uzgodnił, a powiatowy inspektor sanitarny w formie opinii sanitarnej zaopiniował warunki realizacji przedsięwzięcia.
Oceniając stan faktyczny sprawy w kontekście przytoczonych wyżej regulacji do rozpatrywanej sprawy Kolegium Odwoławcze podziela stanowisko organu I instancji, iż pomimo pozytywnego wyniku uzgodnienia wyspecjalizowanego organu w zakresie ochrony środowiska jakim jest RDOŚ, uzgodnienie to budzi jednak wątpliwości. Z treści uzasadnienia postanowienia wynika mianowicie, że sam organ uzgodnieniowy sugeruje zwiększenie odległości usytuowania turbin wiatrowych od zabudowań mieszkalnych. Choć nie podaje odległości bezpiecznej, to posługuje się opracowanymi ekspertyzami „Energetyka wiatrowa w kontekście krajobrazu przyrodniczego i kulturowego w województwie kujawsko-pomorskim” opracowanej przez Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania Polskiej Akademii Nauk, opracowaną na zlecenie Urzędu Marszałkowskiego, według której bezpieczna odległość buforowa winna wynosić co najmniej 1000 m od zabudowań mieszkalnych.
W myśl art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy o.o.ś. raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać opis analizowanych wariantów, w tym wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego (lit. a) oraz wariantu najkorzystniejszego dla środowiska (lit.b) wraz z uzasadnieniem ich wyboru. W rozpatrywanej sprawie co prawda wnioskodawca określił trzy warianty, jednak ich opis jest na tyle ogólny i nieprecyzyjny, że trudno wywnioskować, który z wariantów jest wariantem alternatywnym a który najkorzystniejszy dla środowiska (str. 35 raportu). Nie daje też możliwości oceny rzeczywistej alternatywności, brak opisów oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w każdym z tych wariantów w szczególności na oddziaływanie na tereny zagospodarowania poprzez zabudowę mieszkalną. Preferowanym wariantem przez inwestora jest wariant I przewidujący budowę dwóch turbin wiatrowych o mocy do 3,5 MW każda, położonych ok. 500 m od zabudowań mieszkalnych.
Wariant drugi – Ia zakłada budowę do dwóch turbin wiatrowych o mocy do 3,0 MW każda, zaś wariant II – budowę do czterech turbin o mocy do 3,0 MW każda. Inwestor w wariancie I założył „przesunięcie turbin na zachód, a tym samym odsunięcie ich od miejscowości zabudowy mieszkalnej”, jednak nie określił dokładnie zwiększenia odległości. W ocenie Kolegium Odwoławczego przesunięcie owo jest na tyle nieistotne, gdyż zarówno w karcie informacyjnej jak i w raporcie inwestor określa odległość od zabudowań mieszkalnych w skali „500 m”.
Taka niewielka odległość jest właśnie przedmiotem sporu i ich obaw z okolicznymi mieszkańcami. Zdaniem organu odwoławczego inwestor w raporcie nie przeanalizował możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem, a tym samym nie wypełnił warunku wynikającego z art. 66 ust. 1 pkt 15 o.o.ś.
Kolegium Odwoławcze stwierdza również, że inwestor nie wypełnił obowiązku nałożonego przez organ I instancji w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2012 r. o konieczności przyjęcia wariantu lokalizacyjnego, zwiększającego odległość przedsięwzięcia od najbliższej zabudowy mieszkalnej.
Proponowane przedsięwzięcie znajduje się zatem w niewielkiej odległości od zabudowań mieszkalnych, a to z kolei jest niezgodnie ze stanowiskiem RDOŚ w B. zalecającym rozważenie zwiększenia tej odległości (odwołującego się w tym zakresie do opracowania K.-P. Biura Planowania Przestrzennego i Regionalnego we W. "Województwo k.-p..”Zasoby i możliwości wykorzystania odnawialnych źródeł energii" zalecającego istnienie strefy buforowej 1000 m) jak i w/w postanowieniem organu I instancji.
Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ II instancji nie dopatrzył się istotnych uchybień prawa procesowego i materialnego, mających wpływ na zaskarżone rozstrzygnięcie.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.
Niniejsza decyzja jest ostateczna.

POUCZENIE


Stronie przysługuje prawo wniesienia skargi na decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z powodu jej niezgodności z prawem, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu (adres: ul. Targowa 13/15, 87-100 Toruń), w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji.


Toruń, dnia 08 kwietnia 2015 r.

SKO-72-70/15

OBWIESZCZENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu, działając na podstawie art. 38 oraz i art. 85 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.)

podaje do publicznej wiadomości i zawiadamia, że:

po rozpatrzeniu odwołania Pani Marzenny Cieślak od decyzji Prezydenta Miasta Torunia z dnia 26 lutego 2015 r. (znak WAiB.6220.74.1.74.1 2014.JK AO) o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji tego organu o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 30 grudnia 2010 r. (znak WAiB-IV/JK-7624/85/2010) dla inwestycji polegającej na budowie hali magazynowej z częścią administracyjno-biurową przy ul. Chrobrego 14 w Toruniu na terenie działek ewidencyjnych nr 336/2, 336/3, 335/3, 335/5, 348/14, 348/25, 335/1, 348/19 i 348/20 w obrębie 49, została wydana decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy o ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Akta sprawy znajdują się do wglądu w Biurze Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu.


Toruń, dnia 08 kwietnia 2015 r.

SKO-60-8/15

OBWIESZCZENIE

Na podstawie art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm.; dalej: u.o.o.ś.) oraz przepisu art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej jako k.p.a.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu

podaje do publicznej wiadomości, że zostało wydane

Toruń, dnia 08 kwietnia 2015 r.

SKO-60-8/15

POSTANOWIENIE

Na podstawie przepisu art. 136 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej jako k.p.a.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu, na posiedzeniu, w składzie:

1. Marek Żmuda - przewodniczący
2. Iwo Fisz - członek sprawozdawca
3. Sylwester Gabryszewski - członek

w związku z wniesieniem odwołania Pana Mieczysława Mączkowskiego, reprezentowanego przez pełnomocnika Marcina Zielińskiego, od decyzji Wójta Gminy Bartniczka z dnia 27 stycznia 2015 r. (znak WIŚR.6220.1.8.2013) o odmowie wyrażenia zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie elektrowni wiatrowej o mocy znamionowej do 1000 kW i wysokości do 115 m na działce o numerze ewidencyjnym 277/2 – obręb Świerczyny, położonej w miejscowości Nowe Świerczyny, gmina Bartniczka

orzekło
zlecić Wójtowi Gminy Bartniczka dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie.

U Z A S A D N I E N I E

Pan Mieczysław Mączkowski zwrócił się do Wójta Gminy Bartniczka o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie elektrowni wiatrowej o mocy znamionowej do 1000 kW i wysokości do 115 m na działce o numerze ewidencyjnym 277/2 – obręb Świerczyny, położonej w miejscowości Nowe Świerczyny, gmina Bartniczka.
Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2014 r. (znak WIŚR.6220.1.8.2013) Wójt Gminy Bartniczka nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla powyższego przedsięwzięcia i ustalił zakres raportu oddziaływania na środowisko. Raport ten został złożony dnia 16 maja 2014 r. Inwestor przedłożył również raport ornitologiczny i chiropterologiczny, a następnie również spis owadów chronionych występujących na terenie oraz w zasięgu oddziaływania inwestycji z dnia 11 sierpnia 2014 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Brodnicy wyraził względem planowanej inwestycji opinię z dnia 5 czerwca 2014 r. (znak N.NZ-42-Ba-192/2895/14).
Sprzeciw wobec przedsięwzięcia złożyła grupa mieszkańców miejscowości Szczuka, Wybudowanie Michałowo i Cielęta, wskazując na szkodliwy wpływ elektrowni wiatrowych na zdrowie ludzi oraz spadek wartości sąsiednich nieruchomości. Zastrzeżenia wobec planowanej inwestycji i sporządzonego raportu odziaływania na środowisko wyraziło również Stowarzyszenie „Czyste Środowisko Naszym Domem”, dopuszczone do udziału w postępowaniu postanowieniem Wójta Gminy Bartniczka z dnia 31 lipca 2014 r. (znak WIŚR.6220.1.8.2013) i fundacja Greenings Poland. Inwestor w pismach z dnia 22 i 30 października 2014 r. rozwinął opis planowanego przedsięwzięcia i uwarunkowań z nim związanych.
Postanowieniem z dnia 27 listopada 2014 r. (znak WOO.4242.71.2014.JM.4) Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Bydgoszczy odmówił uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia wskazanego powyżej. Decyzją z dnia 27 stycznia 2015 r. Wójt Gminy Bartniczka orzekł o odmowie wyrażenia zgody na realizację przedsięwzięcia wskazanego powyżej.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył Pan Mieczysław Mączkowski, reprezentowany przez pełnomocnika Marcina Zielińskiego, zarzucając w nim naruszenie przepisów art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 12 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 107 § 1 i 3 k.p.a., art. 85 ust. 1 i 2 u.o.o.ś., art. 12 k.p.a., art. 35 k.p.a., art. 36 k.p.a., art. 80 ust. 1 u.o.o.ś. oraz art. 81 ust. 1 i 2 u.o.o.ś. oraz wnosząc o rozpoznanie również postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 27 listopada 2014 r.

Po rozpoznaniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu ustaliło i zważyło, co następuje:
Realizacja planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Powyższa zasada dotyczy planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. (art. 59 ust. 1 u.o.o.ś.). Zakwalifikowanie przedsięwzięć do jednej z powyższych kategorii następuje na podstawie przepisów rozporządzenia Rady wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 60 u.o.o.ś. - rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2010 r., nr 213, poz. 1397 ze zm.; dalej: rozporządzenie).
Do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się m.in. instalacje wykorzystujące do wytwarzania energii elektrycznej energię wiatru o łącznej mocy nominalnej elektrowni nie mniejszej niż 100 MW oraz lokalizowane na obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej (§ 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia). Natomiast do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się instalacje wykorzystujące do wytwarzania energii elektrycznej energię wiatru inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia, lokalizowane na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2013 r. poz. 627 i 628; dalej: u.o.p.), z wyłączeniem instalacji przeznaczonych wyłącznie do zasilania znaków drogowych i kolejowych, urządzeń sterujących lub monitorujących ruch drogowy lub kolejowy, znaków nawigacyjnych, urządzeń oświetleniowych, billboardów i tablic reklamowych oraz o całkowitej wysokości nie niższej niż 30 m (§ 3 ust. 1 pkt 6 lit. a) i b) rozporządzenia).
Zgodnie z przepisem art. 136 k.p.a., organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję.
Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wymaga uzupełnienia poprzez:
1. uzupełnienie raportu z monitoringu chiropterologicznego terenu planowanej inwestycji elektrowni wiatrowej Nowe Świerczyny, gmina Bartniczka, województwo kujawsko-pomorskie z 25 stycznia 2014 r. o ustalenia wynikające z faktu, iż na obszarze działki nr 100/9 (dawniej 100/7) w obrębie Szczuka znajdują się dwie elektrownie wiatrowe o mocy 0,5 MW każda, które nie zostały ujęte na s. 17-18 powyższego raportu,
2. uzupełnienie raportu z monitoringu ornitologicznego terenu planowanej inwestycji elektrowni wiatrowej Nowe Świerczyny, gmina Bartniczka, województwo kujawsko-pomorskie z 31 marca 2014 r. o ustalenia wynikające z faktu, iż na obszarze działki nr 100/9 (dawniej 100/7) w obrębie Szczuka znajdują się dwie elektrownie wiatrowe o mocy 0,5 MW każda, które nie zostały ujęte na s. 37 powyższego raportu,
3. uzupełnienie raportu oddziaływania na środowisko dla planowanej inwestycji poprzez uwzględnienie w jego treści:
a. szczegółowy opis rozsądnego wariantu alternatywnego, albowiem w przedłożonym raporcie oddziaływania na środowisko opis wariantu alternatywnego, zamieszczony na s. 77 i 80 raportu oddziaływania na środowisko, obejmuje jedno zdanie i w istocie przedstawia dwie zupełnie różne inwestycje – budowę niesprecyzowanej liczby elektrowni wiatrowych o mocy 0,5 MW i wysokości ok. wieży 60 m lub budowy elektrowni konwencjonalnej z generatorami zasilanymi paliwami stałymi, gazowymi lub ciekłymi, zaś na s. 82-84 raportu oddziaływania na środowisko przedstawiono ocenę racjonalnego wariantu alternatywnego w odniesieniu do budowy elektrowni konwencjonalnej o mocy do 1000 kW, opalanej węglem kamiennym,
b. uwzględnienie w ocenie oddziaływania skumulowanego wszystkich innych elektrowni w promieniu 5 km oraz 20 km, stosownie do punktu 16 postanowienia Wójta Gminy Bartniczka z dnia 29 stycznia 2014 r. (znak WIŚR.6220.1.8.2013), jako że w treści raportu oddziaływania na środowisko wskazano, że uwzględnione zostały 2 elektrownie wiatrowe na działkach nr 100/9 (dawniej 100/7) oraz 4 planowane elektrownie wiatrowe na działkach nr 259/2, 265, 273, 272/1 i 271/1 (s. 104 raportu), zaś ze zgromadzonego materiału dowodowego w postaci pisma Wójta Gminy Bartniczka z dnia 17 lutego 2014 r. wynika, że elektrownia wiatrowa istnieje na obszarze działki nr 90/1 (k. 147-148 raportu), a z pisma Wójta Gminy Brodnica z dnia 5 marca 2014 r. wynika, że elektrownia wiatrowe istnieją również na działkach nr 60/24, 300/5, 53/6, 53/4, a ponadto planowane są elektrownie wiatrowe na działce 370 i 20/37, w obrębach szczegółowo wskazanych,
4. załączenie do akt sprawy opracowania pn. „Inwentaryzacja ornitologiczna w okresie migracji i zimowania dla 16 Obszarów Specjalnej Ochrony Ptaków Natura 2000: Delta Świny PLB320002, Zalew Szczeciński PLB320009, Bagna Rozwarowskie PLB320001, Zatoka Pucka PLB220005, Zalew Wiślany PLB280010, Ujście Wisły PLB220004, Dolina Dolnej Wisły PLB040003, Bagienna Dolina Narwi PLB200001, Dolina Dolnej Narwi PLB140014, Bagienna Dolina Drwęcy PLB040002, Jeziora Pszczewskie i Dolina Obry PLB080005, Ostoja Nadgoplańska PLB040004, Zbiornik Mietkowski PLB020004, Grądy Odrzańskie PLB020002, Dolina Nidy PLB260001, Dolina Środowego Bugu PLB06003”,
5. wyjaśnienie czy za lokalizacją planowanego przedsięwzięcia w wariancie proponowanym przez wnioskodawcę przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego w rozumieniu przepisu art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 627 ze zm.) oraz wyjaśnienie czy planowanie przedsięwzięcie może spowodować znaczące negatywne oddziaływanie względem siedlisk i gatunków priorytetowych obszaru Natura 2000, a w przypadku odpowiedzi twierdzącej – wyjaśnienie czy za realizacją inwestycji przemawiają względy: ochrony zdrowia i życia ludzi, zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego, uzyskania korzystnych następstw o pierwszorzędnym znaczeniu dla środowiska przyrodniczego lub wynikające z koniecznych wymogów nadrzędnego interesu publicznego, przy uwzględnieniu wskazanego przez wnioskodawcę faktu zniszczenia siedlisk gatunków chronionych w postaci skowronka, pliszki żółtej, trznadla i potrzeszcza (k. 161 akt sprawy),
6. wyjaśnienie, czy siedliska gatunków chronionych w postaci skowronka, pliszki żółtej, trznadla i potrzeszcza (k. 161 akt sprawy), które mogą zostać zniszczone (k. 161 akt sprawy), znajdują się na obszarze Bagienna Dolina Drwęcy PLB040002,
7. wyjaśnienie czy w związku z planowanym przedsięwzięciem wydano decyzje na podstawie przepisu art. 56 ust. 4 u.o.p. w sprawie udzielenia zezwolenia na dokonanie czynności zakazanych na podstawie przepisów art. 51 i 52 u.o.p. względem gatunków objętych ochroną ścisłą i ochroną częściową.
W tym stanie rzeczy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło jak w sentencji.

P O U C Z E N I E

Wobec niniejszego postanowienia nie przysługuje zażalenie ani wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.


Toruń, dnia 21 stycznia 2015 r.

SKO-60-44/14

OBWIESZCZENIE


Na podstawie art. 74 ust. 3, art. 85 ust. 3 ustawy z dnia z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z póz. zm.) oraz przepisu art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.)

podaję do publicznej wiadomości, że zostało wydane


Toruń, dnia 21 stycznia 2015 r.

SKO-60-44/14

POSTANOWIENIE

Działając na podstawie przepisów art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.) oraz przepisów art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu, na posiedzeniu, w składzie:

1. Marek Żmuda - przewodniczący
2. Łukasz Przystupa - członek sprawozdawca
3. Jaśmina Lesińska - członek

po rozpoznaniu zażalenia Pani Małgorzaty Witkowskiej, reprezentowanej przez radcę prawnego Mateusza Romowicza oraz zażaleń: Pana Rafała Maszota, Pani Bogumiły Rokicińskiej i Pana Roberta Rokicińskiego, Pani Agnieszki Ligęza i Pana Henryka Ligęza, na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy Radzyń Chełmiński z dnia 19 listopada 2014 r. (znak BPK.6226.4.13.2014.AF) odmawiającego wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Miasta i Gminy Radzyń Chełmiński nr 3/2009 z dnia 30 września 2009 r. o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację inwestycji pod nazwą „Farma wiatrowa Gawłowice” w obrębach geodezyjnych Zielnowo, Gawłowice, Dębieniec, Kneblowo i Janowo w gminie Radzyń Chełmiński (znak BPK-7331-S-02/11/2009)


orzekło:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Pani Małgorzata Witkowska zwróciła się wnioskiem z dnia 13 lutego 2014 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Miasta i Gminy Radzyń Chełmiński nr 3/2009 z dnia 30 września 2009 r. o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację inwestycji pod nazwą „Farma wiatrowa Gawłowice” w obrębach geodezyjnych Zielnowo, Gawłowice, Dębieniec, Kneblowo i Janowo w gminie Radzyń Chełmiński (znak BPK-7331-S-02/11/2009), wskazując jako podstawę wznowienia przepisy art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a.
Pismem z dnia 18 kwietnia 2014 r. Grupa PEP – Farma Wiatrowa 1 sp. z o.o. wniosła o wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, wskazując, że nietrafne są zarzuty wnioskodawczyni, iż nie brała ona udziału w postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach bez własnej winy, skoro organ administracji dopełnił obowiązków związanych z doręczaniem decyzji przez obwieszczenie. Ponadto, wskazano, że brak jest nowych okoliczności faktycznych istotnych w sprawie, które mogłyby uzasadniać wznowienie postępowania.
Wnioskiem z dnia 12 maja 2014 r. wnioskodawczyni, reprezentowana przez radcę prawnego Jarosława Wiśniewskiego, zwróciła się o przywrócenie terminu dla złożenia wniosku o wznowienie postępowania.
Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2014 r. organ pierwszej instancji odmówił przywrócenia terminu dla złożenia powyższego wniosku o wznowienie postępowania. Na to postanowienie Pani Małgorzata Witkowska złożyła zażalenie.
Postanowieniem z dnia 16 lipca 2014 r. organ pierwszej instancji odmówił wznowienie postępowania w powyższej sprawie.
Pismem z dnia 24 lipca 2014 r. Pani Małgorzata Witkowska złożyła zażalenie na powyższe postanowienie. W złożonym zażaleniu Pani Małgorzata Witkowska, reprezentowana przez radcę prawnego Mateusza Romowicza, wskazała na naruszenie przepisów art. 7, 8, 10, 80 i 81 k.p.a. oraz na wadliwość postępowania poprzedniego pełnomocnika skarżącej, radcy prawnego Jarosława Wiśniewskiego. W odpowiedzi na zażalenie, Grupa PEP – Farma Wiatrowa 1 sp. z o.o. wniosła o utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia.
Postanowieniem z dnia 30 września 2014 r. (znak: SKO-60-25/14) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu uchyliło postanowienie z dnia 24 czerwca 2014 r. odmawiające przywrócenia terminu dla złożenia powyższego wniosku o wznowienie postępowania, co wiązało się z cofnięciem wniosku o przywrócenie terminu.
Postanowieniem z dnia 30 września 2014 r. (znak: SKO-60-27/14) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu uchyliło postanowienie z dnia 16 lipca 2014 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy postanowieniem z dnia 19 listopada 2014 r. Burmistrza Miasta i Gminy Radzyń Chełmiński (znak BPK.6226.4.13.2014.AF) odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Miasta i Gminy Radzyń Chełmiński nr 3/2009 z dnia 30 września 2009 r. o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację inwestycji pod nazwą „Farma wiatrowa Gawłowice” w obrębach geodezyjnych Zielnowo, Gawłowice, Dębieniec, Kneblowo i Janowo w gminie Radzyń Chełmiński (znak BPK-7331-S-02/11/2009).
Na powyższe postanowienie pismami z dnia 27 listopada 2014 r. zażalenia wnieśli: Pan Rafał Maszota, Pani Bogumiła Rokicińska i Pan Robert Rokiciński, Pani Agnieszka Ligęza i Pan Henryk Ligęza. W uzasadnieniu zażaleń wskazano, iż obwieszczenia o tym postanowieniu nie zostały podane do informacji publicznej wskazując, że nie były one wywieszone na tablicy ogłoszeń.
Pismem z dnia 2 grudnia 2014 r. Pani Małgorzata Witkowska również złożyła zażalenie na powyższe postanowienie. W złożonym zażaleniu Pani Małgorzata Witkowska, reprezentowana przez radcę prawnego Mateusza Romowicza, wskazała na naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, 8, 10, 80 i 81 k.p.a., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i rozstrzygnięcie co do istoty sprawy.

Po rozpoznaniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu ustaliło i zważyło, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.
W przypadku określonym w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. przesłanka wznowienia postępowania z tej podstawy będzie zachodziła wówczas, gdy ujawnione nowe okoliczności faktyczne lub dowody nieznane organowi wydającemu decyzję są istotne dla sprawy - to znaczy dotyczą przedmiotu sprawy oraz mają znaczenie prawne - mające w konsekwencji wpływ na treść decyzji w kwestiach zasadniczych. Tę "istotność" nowych dowodów - nowych okoliczności faktycznych - o jakiej stanowi art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. - organ musi wykazać (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 429/06, CBOSA).
Wznowienie postępowania na podstawie określonej w przepisie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. następuje z urzędu lub na żądanie strony (art. 147 k.p.a.), natomiast na podstawie określonej w przepisie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. – wyłącznie na żądanie strony. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, zaś termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 1 i 2 k.p.a.).
W przypadku wznowienia postępowania na wniosek strony, podana przez stronę w podaniu o wznowienie postępowania podstawa tego wznowienia wiążąco wyznacza granice tego nadzwyczajnego postępowania (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2012 r., sygn. akt II OSK 1925/12, CBOSA).
Przepisy art. 134 i 138 k.p.a. określają zamknięty katalog rozstrzygnięć organu odwoławczego. Powyższe przepisy mają odpowiednie zastosowanie do zażaleń (art. 144 k.p.a.). Zgodnie z przepisem art. 138 § 1 pkt k.p.a. w związku z przepisem art. 144 k.p.a., organ odwoławczy może utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
W rozpatrywanej sprawie organ administracji publicznej pierwszej instancji odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Miasta i Gminy Radzyń Chełmiński nr 3/2009 z dnia 30 września 2009 r. o środowiskowych uwarunkowaniach.
Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z obowiązującymi w przedmiotowej sprawie przepisami prawa powszechnie obowiązującego zarówno o charakterze procesowym oraz materialnym, i z tego powodu musiało zostać utrzymane.
Postępowanie wyjaśniające w sprawie zostało przeprowadzone w sposób należyty, rzetelny i wyczerpujący. Organ przeprowadził wszystkie niezbędne czynności, do których był zobligowany zgodnie z przepisami prawa.
Tutejsze Kolegium w całości podziela ustalenia i argumentację organu administracji publicznej pierwszej instancji.
Przed wydaniem postanowienia organ administracji publicznej pierwszej instancji umożliwił stronom zapoznanie się z aktami sprawy oraz złożenie uwag.
Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w zażaleniach stwierdzić należy, że były one całkowicie bezzasadne i nie miały znaczenia dla merytorycznego rozpatrzenia niniejszej sprawy.
Odnosząc się do poszczególnych kwestii zawartych w zażaleniach.
Rozpoczynając analizę od zażalenia Pani Małgorzaty Witkowskiej podkreślić należy.
Niezasadny jest zarzut naruszenia przepisów art. 35 § 3 k.p.a. oraz art. 36 k.p.a. Przekroczenie terminu załatwienia sprawy nie ma wpływu na wynik sprawy, to jest treść wydanego rozstrzygnięcia, lecz na wypełnienie ustawowych obowiązków co do sprawności i terminowości prowadzenia postępowania. Równocześnie, przepisy k.p.a. nie przewidują możliwości dokonywania oceny ewentualnej bezczynności organu pierwszej instancji lub przewlekłości prowadzonego przez ten organ postępowania w ramach postępowania odwoławczego. Strona może kwestionować bezczynność organu albo przewlekłość w prowadzeniu postępowania za pomocą zażalenia (art. 37 k.p.a.). Skarżąca nie skorzystała z tego środka prawnego, zaś postępowanie w powyższym zakresie nie może być wszczęte z urzędu.
Jeśli chodzi o polemikę pełnomocnika skarżącej dotyczącą zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania to jest ona zupełnie bez znaczenia.
Po pierwsze, w polemice tej pełnomocnik odnosi się do uzasadnienia postanowienia z dnia 16 lipca 2014 r. a nie zaskarżonego postanowienia z dnia 19 listopada 2014 r.
W zaskarżonym postanowieniu organ wyjaśnił, że mając na uwadze kwestie zachowania terminu co do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wziął pod uwagę stanowiska Sądu wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Bd 120/13, CBOSA i w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 172/14, gdzie wskazano na prawidłową wykładnię przepisu art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w kwestii rozróżnienia pojęć dowiedzenia się o wydaniu decyzji i dowiedzenia się o treści decyzji przez stronę postępowania.
Organ administracji publicznej pierwszej instancji termin jednego miesiąca na złożenie wniosku o wznowienie postępowania liczył od dnia, w którym skarżąca mogła się zapoznać z przedmiotową decyzją w formie obwieszczenia.
Jak wskazał organ administracji publicznej pierwszej instancji o decyzji z dnia 30 września 2009 r. o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację inwestycji pod nazwą „Farma wiatrowa Gawłowice” Burmistrz Miasta i Gminy Radzyń Chełmiński zawiadomił strony w dniu 2 października 2009 r. poprzez obwieszczenie-zawiadomienie. Dokument ten został opublikowany na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miasta i Gminy w Radzyniu Chełmińskim. Ponadto zawiadomienie zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń w siedzibie Urzędu Miasta i Gminy Radzyń Chełmiński oraz wywieszone na tablicach ogłoszeń w Radzyniu Wsi, Gzikach, Gawłowicach, Zielnowie, Kneblowie i Dębieńcu. Spełniony został zatem obowiązek wynikający z podania informacji do publicznej wiadomości, wynikający z ustawy z dnia 3 października 2008 r. Informacje te były dostępne także na tablicy ogłoszeń w miejscowości Gawłowice, w której zamieszkuje wnioskodawczyni - Pani Małgorzata Witkowska.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu podziela to stanowisko organu administracji publicznej pierwszej instancji. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż decyzja z dnia 30 września 2009 r. została prawidłowo doręczona m.in. skarżącej przez obwieszczenie w trybie przepisu art. 49 kpa. Strona w ten sposób dowiedziała się o decyzji i od tej chwili biegł jednomiesięczny termin na wniesienie podania o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.
Przeto, rozważania pełnomocnika czy doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 3 grudnia 2014 r. czy później są całkowicie bez znaczenia.
Podobnie wywody dotyczące naruszenia art. 7, 8, 10, 80 i 81 k.p.a., które to miały być naruszone jako konsekwencja powyższego lub konieczność dokładniejszego zbadania kwestii zachowania terminu.
Na marginesie dodać tylko można, że przedstawione wyjaśnienia są mało wiarygodne, iż dnia 3 grudnia 2013 r. skarżąca odebrała coś innego niż kserokopię decyzji, jednak jak już wspomniano nie ma to znaczenia dla rozstrzygnięcia.
Nadmienić jeszcze należy, że w aktach sprawy znajduje się wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego, datowany na dzień 13 lutego 2014 r. (wpłynął do urzędu 17 lutego 2014 r.), w którym skarżąca jednoznacznie wskazuje, że o decyzji nr 3/2009 r. o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację inwestycji pod nazwą „Farma wiatrowa Gawłowice” z dnia 30 września 2009 r. dowiedziała się w dniu 15 stycznia 2014 r. podczas rozmowy z Panem Markiem Kołodziejczykiem – kierownikiem budowy na działce sąsiadującej z jej działką, a w rozmowie uczestniczył geodeta Andrzej Jastrzębski. Wniosek ten jest podpisany przez skarżącą.
Z kolei, jeśli chodzi o rozważania dotyczące poprzedniego pełnomocnika to ta sprawa była już wyjaśniania poprzednio. Wyjaśnienia te pozostają aktualne, czyli poza oceną tutejszego Kolegium pozostają podane w zażaleniu i w poprzednich pismach okoliczności dotyczące działania pełnomocnika skarżącej, radcy prawnego Jarosława Wiśniewskiego, w szczególności działania na szkodę skarżącej w porozumieniu z organem pierwszej instancji. Tutejsze Kolegium nie jest też powołane do oceny prawidłowości postępowania radcy prawnego i celowości podejmowanych czynności z punktu widzenia interesów reprezentowanej przez niego strony. W szczególności, brak jest podstaw dla oceny czy podejmowane przez pełnomocnika czynności były konsultowane ze skarżącą i czy były dokonywane zgodnie z jej wolą. W postępowaniu administracyjnym strona ponosi skutki działania swojego pełnomocnika, co dotyczy działań zarówno korzystnych, jak i niekorzystnych dla strony. Brak jest bowiem przepisu, który stanowiłby, że pełnomocnik może działać wyłącznie na korzyść reprezentowanej strony. Ewentualne negatywne dla strony działania mogą być przedmiotem oceny np. z perspektywy odpowiedzialności dyscyplinarnej radcy prawnego. Kwestie te pozostają jednak poza zakresem kompetencji tutejszego Kolegium w niniejszej sprawie.
Odnosząc się do drugiej z przesłanek wskazanych przez skarżącą, czyli zmiany granic nieruchomości i związanym z tym przestępstwem, co miałoby stanowić podstawę do wznowienia postępowania w ramach art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. to także tutaj Kolegium podziela zapatrywania i stanowisko organu pierwszej instancji.
Okoliczności te i przedstawione przez skarżącą informacje nie mają istotnego znaczenia dla sprawy, gdyż przedmiotem głównego postępowania było ustalenie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, w którym to postępowaniu zakres oddziaływania obejmował działki wskazane przez skarżącą o nr 308/20, 294/1, 294/2, 286/2, a będące przedmiotem postępowania o ustalenie granic. Przebieg granic tych działek nie rzutuje w żaden sposób na kształt decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, Zatem ewentualna zmiana przebiegu granic ww. działek nie wpływa w żaden sposób na treść objętej wnioskiem o wznowienie decyzji, gdyż wszystkie wskazane wyżej nieruchomości objęte są zakresem oddziaływania przedsięwzięcia. Okoliczność, iż w trakcie postępowania dotyczącego ustalenia prawidłowych granic nieruchomości, mogło zostać popełnione przestępstwo, nie może być podstawą do wznowienia postępowania jako okoliczność istotna w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.
We wniesionym zażaleniu skarżąca w żaden sposób nie wyjaśniała, w jaki sposób zmiana granic miała znaczenie dla wydanej decyzji środowiskowej, a Kolegium podobnie jak organ pierwszej instancji nie znalazło takiego przełożenia działając z urzędu.
Nie może też ujść uwadze fakt, iż w aktach sprawy znajduje się pismo (złożone przez skarżącą) z dnia 18 października 2013 r. geodety Andrzeja Jastrzębskiego adresowane do skarżącej, które to skarżąca podpisała w dniu 18 października 2013 r. Zatem już wtedy skarżąca posiadała informacje o ponownej analizie granic działek. Wobec czego także w tej kwestii wątpliwe jest zachowanie terminu jednego miesiąca na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Kwestia ta poruszana jest tylko na marginesie bowiem zmiana granic wspomnianych działek jest bez znaczenia dla decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych.
Odnosząc się do zażaleń pozostałych skarżących wyjaśnić należy, że fakt chwilowego braku obwieszczeń na tablicach nie może stanowić postawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Z wyjaśnień organu administracji publicznej pierwszej instancji wynika, że obwieszczenia zostały zerwane w porze nocnej. Zerwane obwieszczenia zostały uzupełnione. Potem były prowadzone kontrole i w przypadku gdy obwieszczenie było zerwane to sołtysi wieszali nowe obwieszczenia. Nie można pomijać faktu, że cały czas było obwieszenie na BIP urzędu.
Nie bez znaczenie jest też okoliczność, że pozostali skarżący wszyscy złożyli zażalenia i to w przewidzianym terminie. Zatem chwilowy brak obwieszczeń w żaden sposób nie przeszkodził im w powzięciu informacji o zaskarżonym postanowieniu. Przeto to małe uchybienie nie miało negatywnych konsekwencji dla skarżących, co starają się oni wywodzić.
W związku z tym, że zaskarżone postanowienie zostało wydana prawidłowo, zgodnie z przepisami prawa i na ich podstawie, jako niewadliwe, musi zostać utrzymana w mocy.
Dodać należy, że wydając niniejsze postanowienie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu oparło się na zgromadzonych w sprawie dokumentach, uznając je za wiarygodne i cechujące się mocą dowodową. Prawdziwość ani rzetelność powyższych dokumentów nie była w toku postępowania kwestionowana, a jak już wcześniej wspomniano stronom umożliwiono wypowiedzenie się co do zgromadzonych dowodów i materiałów.
W tym stanie rzeczy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu orzekło, jak w sentencji.

POUCZENIE

Postanowienie niniejsze jest ostateczne. Każdy, kto ma w tym interes prawny jest uprawniony do wniesienia skargi na niniejsze postanowienie z powodu jego niezgodności z prawem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu (adres: Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu, ul. Targowa 13/15, 87-100 Toruń) w terminie 30 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.


Toruń, dnia 30 września 2014 r.

SKO – 60 – 22/14


OBWIESZCZENIE

Na podstawie art. 74 ust. 3, art. 85 ust. 3 ustawy z dnia z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z póz. zm. )

podaję do publicznej wiadomości, że została wydana


Toruń, 30 września 2014 r.

SKO – 60 – 22/14

Decyzja

Na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2, art. 63 ust. 1, ust. 4, art. 65, art. 68 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 z póz. zm. ), art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z póz. zm. ), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu w składzie:

1. Ewa Masternak - przewodnicząca
2. Sylwester Gabryszewski - członek sprawozdawca
3. Alicja Zaskurska - członek

po rozpoznaniu odwołania Państwa Waldemara i Stefanii Orzechowskich od decyzji Wójta Gminy Osiek z dnia 29 maja 2014 r., znak: GBK.6220.4.2012/2014

orzekło:

uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 29 maja 2014 r., znak: GBK.6220.4.2012/2014 organ I instancji, działając na wniosek Pana Huberta Głodowskiego, określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na „eksploatacji złoża kruszywa naturalnego „Obórki I” metodą odkrywkową z udokumentowanego złoża na działce o numerze ewidencyjnym 115/7 w miejscowości Obórki, gm. Osiek. W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił przebieg działań związanych z wydaniem zaskarżonej decyzji.
W odwołaniu od decyzji Państwo Waldemar i Stefania Orzechowscy przedstawiają swoją sytuację. Odwołujący podnoszą, że nie wyrażają zgody na powiększenie żwirowni, gdyż stanowi to dla nich zagrożenie, a także dewastuje piękny teren.
Rozpoznając wniesione odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaliło, co następuje:
Przede wszystkim wskazać należy, że przedmiotem oceny ze strony samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu może być wyłącznie prawidłowość postępowania prowadzonego przez organ I instancji oraz zgodność z prawem wskazanej na wstępie decyzja Wójta Gminy Osiek.
Przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 z póz. zm. – dalej jako: ustawa ) regulują m.in. zasady i tryb postepowania w sprawach udostępniania informacji o środowisku i jego ochronie, ocen oddziaływania na środowisko oraz zasady udziału społeczeństwa w ochronie środowiska.
Zgodnie z art. 59 ust. 1 tej ustawy przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko:
1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;
2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1.
Zgodnie z art. 61 ust.1 pkt 1 ustawy ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, której uzyskanie, zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy, jest wymagane dla przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.
Przedsięwzięcie polegające na wydobywaniu kruszywa naturalnego, zgodnie z § 3 pkt 40 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ( Dz. U. Nr 213, poz. 1397 z póz. zm. ) zaliczone jest do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Stosownie do treści art. 63 ust. 1 przywołanej ustawy obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla tego rodzaju przedsięwzięcia stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W postanowieniu organ określa jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko ( art. 63 ust. 4 ). Postanowienie w sprawie przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko właściwy organ wydaje po zasięgnięciu opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz właściwego organu państwowej inspekcji sanitarnej ( art. 64 ust. 1 ).
Odnosząc przedstawione wyżej uwagi do sprawy poddanej kontroli Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu, stwierdzić należy, że prowadząc postępowanie w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ I instancji pominął etap rozstrzygania o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i zakresie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.
Jak wynika z akt sprawy Pan Hubert Głodowski w dniu 30 listopada 2012 r. złożył w organie I instancji wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla opisanego na wstępie przedsięwzięcia. Organ I instancji zawiadomił strony oraz podał do publicznej wiadomości informacje o wszczęciu postępowania, poprzez umieszczenie obwieszczenia w Biuletynie Informacji Publicznej. W ramach prowadzonego postępowania organ wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Bydgoszczy oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Brodnicy o wydanie opinii dotyczącej konieczności przeprowadzenia oceny na środowisko dla przedmiotowej inwestycji. Organy współdziałające wyraziły stanowisko, że dla planowanego przedsięwzięcia należy przeprowadzić ocenę oddziaływania na środowisko oraz wskazały co powinien obejmować raport. Po otrzymaniu stanowiska Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Brodnicy ( opinia z dnia 5 kwietnia 2013 r. ) oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Bydgoszczy ( postanowienie z dnia 8 kwietnia 2013 r. ) organ I instancji, stosownie do treści art. 63 ust. 1 ustawy zobowiązany był do wydania postanowienia w sprawie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W postanowieniu tym określony powinien zostać zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.
Pominięcie przez organ I instancji jednego z etapów procedury związanej z przeprowadzeniem oceny na środowisko uznać należy za rażące naruszenie przepisów prawa. Ponadto wskazać należy, że organ I instancji nie dokoła oceny raportu, a jego obowiązki w tym zakresie przejął Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Bydgoszczy o czym świadczą znajdujące się w aktach sprawy wezwania kierowane przez ten organ do inwestora o uzupełnienie treści raportu i złożenie dodatkowych wyjaśnień ( pisma z dnia 17 lipca 2013 r., 8 października 2013 r., 22 listopada 2013 r. ). Takie działanie nie znajduje oparcia w przepisach obowiązującego prawa.
Wskazać ponadto należy, że przepisy ustawy nakładają na organ obowiązek zapewnienia społeczeństwu udziału w postępowaniu w sprawie wydania decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji inwestycji. Obowiązek ten nie może ograniczać się do umieszczenia w Biuletynie Informacji Publicznej obwieszczenia zawiadamiającego o wszczęciu postepowania w sprawie. Ponadto z uwagi na fakt, że w niniejszej sprawie przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ma charakter fakultatywny, udział społeczeństwa w postępowaniu będzie możliwy dopiero od momentu wydania postanowienia o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko ( por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 2 grudnia 2013 r., sygn. akt: II SA/Kr 1126/13, publ. LEX nr 1406983 ).
Jednocześnie zauważyć należy, że wypełnienie przez organ I instancji obowiązków wynikających z przepisów art. 33 i nast. ustawy nie zwalania organu z obowiązku zapewnienia czynnego udziału w każdym stadium postępowania stronom postępowania, których krąg powinien zostać ustalony zgodnie z dyspozycją art. 28 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu wskazuje ponadto, że zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach organów administracji publicznej przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. W niniejszej sprawie liczba stron nie przekracza 20, w związku z czym organ nie ma podstaw do takiego sposobu zawiadamiania stron o decyzjach.
W ocenie organu odwoławczego prowadząc postępowanie w przedmiotowej sprawie organ I instancji nie wypełnił ciążących na nim obowiązków o charakterze procesowym, związanych z zagwarantowaniem udziału społeczeństwa w postępowanie, w zakresie określonym przepisami ustawy, jak również nie zapewnił stronom postepowania czynnego udziału w każdym jego stadium.
Przedstawione wyżej uwagi pozwalają na stwierdzenie, że poddana kontroli decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, co uzasadnia konieczność jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie. Decyzja niniejsza jest ostateczna.

POUCZENIE


Stronie przysługuje prawo wniesienia skargi na decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z powodu jej niezgodności z prawem, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu (adres: ul. Targowa 13/15, 87-100 Toruń), w terminie 30 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji.


Toruń, dnia 30 września 2014 r.

SKO-60-27/14

OBWIESZCZENIE

Na podstawie art. 74 ust. 3, art. 85 ust. 3 ustawy z dnia z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z póz. zm.) oraz przepisu art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.)

podaję do publicznej wiadomości, że zostało wydane

Toruń, dnia 30 września 2014 r.

SKO-60-27/14

POSTANOWIENIE


Działając na podstawie przepisów art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.) oraz przepisów art. 138 § 2 k.p.a. i art. 144 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu, na posiedzeniu, w składzie:

1. Ewa Masternak - przewodniczący
2. Iwo Fisz - członek sprawozdawca
3. Tomasz Brzezicki - członek

po rozpoznaniu zażalenia Pani Małgorzaty Witkowskiej, reprezentowanej przez radcę prawnego Mateusza Romowicza, na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy Radzyń Chełmiński z dnia 16 lipca 2014 r. (znak BPK.6226.4.6.2014.AF) o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Miasta i Gminy Radzyń Chełmiński nr 3/2009 z dnia 30 września 2009 r. o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację inwestycji pod nazwą „Farma wiatrowa Gawłowice” w obrębach geodezyjnych Zielnowo, Gawłowice, Dębieniec, Kneblowo i Janowo w gminie Radzyń Chełmiński (znak BPK-7331-S-02/11/2009)

orzekło
uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę
do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

UZASADNIENIE

Pani Małgorzata Witkowska zwróciła się wnioskiem z dnia 13 lutego 2014 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Miasta i Gminy Radzyń Chełmiński nr 3/2009 z dnia 30 września 2009 r. o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację inwestycji pod nazwą „Farma wiatrowa Gawłowice” w obrębach geodezyjnych Zielnowo, Gawłowice, Dębieniec, Kneblowo i Janowo w gminie Radzyń Chełmiński (znak BPK-7331-S-02/11/2009), wskazując jako podstawę wznowienia przepisy art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a.
Pismem z dnia 18 kwietnia 2014 r. Grupa PEP – Farma Wiatrowa 1 sp. z o.o. wniosła o wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, wskazując, że nietrafne są zarzuty wnioskodawczyni, iż nie brała ona udziału w postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach bez własnej winy, skoro organ administracji dopełnił obowiązków związanych z doręczaniem decyzji przez obwieszczenie. Ponadto, wskazano, że brak jest nowych okoliczności faktycznych istotnych w sprawie, które mogłyby uzasadniać wznowienie postępowania.
Wnioskiem z dnia 12 maja 2014 r. wnioskodawczyni, reprezentowana przez radcę prawnego Jarosława Wiśniewskiego, zwróciła się o przywrócenie terminu dla złożenia wniosku o wznowienie postępowania.
Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2014 r. organ pierwszej instancji odmówił przywrócenia terminu dla złożenia powyższego wniosku o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2014 r. organ pierwszej instancji odmówił wznowienie postępowania w powyższej sprawie.
W złożonym zażaleniu Pani Małgorzata Witkowska, reprezentowana przez radcę prawnego Mateusza Romowicza, wskazała na naruszenie przepisów art. 7, 8, 10, 80 i 81 k.p.a. oraz na wadliwość postępowania poprzedniego pełnomocnika skarżącej, radcy prawnego Jarosława Wiśniewskiego. W odpowiedzi na zażalenie, Grupa PEP – Farma Wiatrowa 1 sp. z o.o. wniosła o utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia.

Po rozpoznaniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu ustaliło i zważyło, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.
W przypadku określonym w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. przesłanka wznowienia postępowania z tej podstawy będzie zachodziła wówczas, gdy ujawnione nowe okoliczności faktyczne lub dowody nieznane organowi wydającemu decyzję są istotne dla sprawy - to znaczy dotyczą przedmiotu sprawy oraz mają znaczenie prawne - mające w konsekwencji wpływ na treść decyzji w kwestiach zasadniczych. Tę "istotność" nowych dowodów - nowych okoliczności faktycznych - o jakiej stanowi art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. - organ musi wykazać (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 429/06, CBOSA). Równocześnie, ewentualny fakt nierzetelnej analizy akt sprawy ujawnionej po wydaniu decyzji ostatecznej nie oznacza, że okoliczność wadliwie ustalona a wynikająca z posiadanego przez organ materiału dowodowego nie może być traktowana jako nieznana pozwalającej na wznowienie postępowania administracyjnego w trybie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Błędna ocena okoliczności faktycznej nie jest tym samym co brak wiedzy o tej okoliczności. Dlatego też odmienna, a nawet błędna ocena dowodu, który istniał i był znany organowi nie może stanowić uzasadnienia wznowienia postępowania w trybie pkt 5 art. 145 § 1 k.p.a. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2005 r., sygn. akt II OSK 1128/05, CBOSA).
Wznowienie postępowania na podstawie określonej w przepisie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. następuje z urzędu lub na żądanie strony (art. 147 k.p.a.), natomiast na podstawie określonej w przepisie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. – wyłącznie na żądanie strony. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, zaś termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 1 i 2 k.p.a.).
W przypadku wznowienia postępowania na wniosek strony, podana przez stronę w podaniu o wznowienie postępowania podstawa tego wznowienia wiążąco wyznacza granice tego nadzwyczajnego postępowania (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2012 r., sygn. akt II OSK 1925/12, CBOSA).
Przepisy art. 134 i 138 k.p.a. określają zamknięty katalog rozstrzygnięć organu odwoławczego. Powyższe przepisy mają odpowiednie zastosowanie do zażaleń (art. 144 k.p.a.). Zgodnie z przepisem art. 138 § 2 k.p.a. w związku z przepisem art. 144 k.p.a., organ odwoławczy może uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Wydając niniejsze postanowienie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu oparło się na zgromadzonych w sprawie dokumentach, uznając je za wiarygodne i cechujące się mocą dowodową. Prawdziwość ani rzetelność powyższych dokumentów nie była w toku postępowania kwestionowana, stronom umożliwiono wypowiedzenie się co do zgromadzonych dowodów i materiałów.
Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania ma charakter dwuetapowy. Pierwszy etap obejmuje ocenę formalną wniosku i dotyczy badania tego, czy wniosek pochodzi od strony postępowania, czy został on złożony z zachowaniem terminu określonego w art. 148 k.p.a. oraz czy we wniosku podano ustawową przesłankę wznowienia postępowania. Postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Etap ten obejmuje merytoryczne badanie istnienia podanej przez stronę przesłanki, zakończone rozstrzygnięciem merytorycznym (art. 151 k.p.a.).
Jak wynika z treści decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Radzyń Chełmiński z dnia 30 września 2009 r., planowana inwestycja obejmuje m.in. działkę ewidencyjną nr 284/4 w obrębie geodezyjnym Gawłowice. Według treści pisma wnioskodawczyni z dnia 4 października 2013 r., jest ona właścicielem nieruchomości obejmującej działkę ewidencyjną nr 286/2 w Gawłowicach, która graniczy z działką nr 284/4. W aktach sprawy brak jest dokumentów potwierdzających interes prawny Pani Małgorzaty Witkowskiej w niniejszej sprawie. W aktach sprawy nr BPK-7331-S-02/11/2009 znajduje się wypis uproszczony z rejestru gruntów z dnia 30 czerwca 209 r., obejmujący m.in. działkę nr 284/4, gdzie jako jej właściciele wskazani są Henryk i Agata Błaszkiewicz. Brak jest natomiast dokumentów wyjaśniających czy skarżąca jest właścicielem nieruchomości obejmującej działkę ewidencyjną nr 286/2 oraz czy przedsięwzięcie będzie oddziaływać na jej nieruchomość, co ma znaczenie w kwestii wznowienia postępowania na podstawie art. 145 1 pkt 5 k.p.a.
Organ pierwszej instancji przyjął, że odmowa wznowienia postępowania jest uzasadniona przekroczeniem terminu dla złożenia wniosku w tej sprawie. Wnioskodawczyni we wniosku podała dwie podstawy wznowienia postępowania – art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. W przypadku każdej z tych przesłanek, należy ustalić zachowanie terminu dla złożenia wniosku o wznowienie postępowania, określonego w przepisie art. 148 § 1 i 2 k.p.a. Zaskarżone postanowienie zawiera takie rozważania w odniesieniu do podstawy z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Organ pierwszej instancji ocenił, że termin ten rozpoczął się dnia 3 grudnia 2013 r., to jest w dniu, kiedy skarżąca odebrała kopię decyzji z dnia 30 czerwca 2009 r. Ponieważ wniosek o wznowienie postępowania został złożony w lutym 2014 r., organ pierwszej instancji przyjął, że wniosek o wznowienie postępowania jest spóźniony.
W kwestionowanym postanowieniu brak jest natomiast jakichkolwiek rozważań co do kwestii zachowania terminu dla złożenia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Należy przy tym podkreślić, że we wniosku z dnia 13 lutego 2014 r. wnioskodawczyni wskazała, że o sfałszowaniu dokumentu w postępowaniu związanym z wznowieniem granic dowiedziała się ona dnia 10 lutego 2014 r. Organ pierwszej instancji powinien ocenić zachowanie powyższego terminu w kontekście wniosku strony, przedstawionych przez nią dowodów i innych ustalonych w sprawie okoliczności.
Ponadto, precyzyjnego sformułowania wymaga sentencja wydanego rozstrzygnięcia. Postanowienie wydane na podstawie przepisu art. 149 § 1 lub 3 k.p.a. musi bowiem dokładnie określać postępowanie względem którego dokonuje się wznowienia lub odmowy wznowienia. Oznaczenie postępowania powinno być ujęte w sentencji postanowienia, a nie jedynie w jego uzasadnieniu, jest ono bowiem elementem rozstrzygnięcia.
W zaskarżonym postanowieniu błędnie odniesiono się do kwestii przywrócenia terminu dla złożenia odwołania i wydania postanowienia z art. 134 k.p.a. W niniejszej sprawie nie występuje zagadnienie przywrócenia terminu dla złożenia odwołania ani też kwestia stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, co jest przedmiotem orzeczenia przez organ odwoławczy, a nie przez organ pierwszej instancji.
Podkreślić należy, że z przepisów art. 7 i 77 k.p.a. wynika, iż to na organie administracji publicznej ciąży obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy, a w szczególności w sposób wyczerpujący zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego dla ustalenia stanu faktycznego sprawy. Postępowanie administracyjne powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.). Zgodnie z przepisem art. 107 § 3 k.p.a. powyższe okoliczności powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydanej decyzji administracyjnej. Powyższy przepis ma odpowiednie zastosowanie do postanowień (art. 126 k.p.a.). Zaskarżone postanowienie nie spełnia powyższych wymogów, co opisano powyżej.
Wobec zaistnienia wskazanych uchybień, zaskarżone postanowienie należało uchylić w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Dostrzeżone uchybienia proceduralne wymagają ponownego przeprowadzenia postępowania, z zapewnieniem stronom dwuinstancyjności postępowania, zaś wyjaśnienie licznych wątpliwości co do dopuszczalności wznowienia postępowania wykracza poza zakres uzupełniającego postępowania dowodowego, które może być przeprowadzone przez organ odwoławczy. Z tego powodu, organ odwoławczy nie skorzystał z przepisu art. 136 k.p.a. w związku z przepisem art. 144 k.p.a., zgodnie z którym na etapie postępowania odwoławczego przeprowadzone może być jedynie dodatkowe postępowanie dowodowe w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie. Powyższy przepis „(…) normuje zakres postępowania dowodowego, jaki może być przeprowadzony w toku postępowania odwoławczego, określając go jako "uzupełniający" w stosunku do całości ustaleń faktycznych. Nie może więc to oznaczać prowadzenia pewnych, istotnych czynności w tym postępowaniu niejako od początku, tzn. gdy nie zostały one w ogóle ustalone i wyjaśnione w toku postępowania przed organem I instancji, a postępowanie dowodowe, także w kontekście oceny dowodów, do pewnych z nich się nie odnosi w ogóle. Uzupełnianie oznacza "dodanie" pewnych działań do działań już przeprowadzonych, a to należy rozumieć jako brak upoważnienia do przeprowadzania nowych czynności lub odwoływania się do nieuwzględnionych przez organ I instancji dowodów (dokumentów) w ramach postępowania administracyjnego. Te bowiem samodzielnie pełnią rolę środków dowodowych, ale są też składnikami całości procesu ustaleń faktycznych w sprawie i nie mogą być ustalane i oceniane w oderwaniu od całości tego postępowania. Jedynie rzeczywiście uzupełniające w stosunku do całości postępowania dowodowego środki dowodowe mogą być przeprowadzone w ramach zastosowania art. 136 k.p.a.” (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. akt II OSK 101/09, CBOSA).
Odnosząc się do zarzutów zażalenia, należy wskazać, że niezasadny jest zarzut naruszenia przepisów art. 35 § 3 k.p.a. oraz art. 36 k.p.a. Przekroczenie terminu załatwienia sprawy nie ma wpływu na wynik sprawy, to jest treść wydanego rozstrzygnięcia, lecz na wypełnienie ustawowych obowiązków co do sprawności i terminowości prowadzenia postępowania. Równocześnie, przepisy k.p.a. nie przewidują możliwości dokonywania oceny ewentualnej bezczynności organu pierwszej instancji lub przewlekłości prowadzonego przez ten organ postępowania w ramach postępowania odwoławczego. Strona może kwestionować bezczynność organu albo przewlekłość w prowadzeniu postępowania za pomocą zażalenia (art. 37 k.p.a.). Skarżąca nie skorzystała z tego środka prawnego, zaś postępowanie w powyższym zakresie nie może być wszczęte z urzędu.
Zasadne są natomiast zarzuty naruszenia przepisów art. 7 i 8 k.p.a., co szczegółowo wskazano powyżej. Należy zgodzić się ze skarżącą, że wszystkie dowody w sprawie nie zostały zgromadzone i udostępnione do wglądu na etapie postępowania przed organem pierwszej instancji. Wobec zapoznania się z aktami sprawy dnia 13 sierpnia 2014 r., skarżąca skutecznie zaprezentowała swoje stanowisko w postępowaniu zażaleniowym. Uchybienie to nie miało zatem istotnego wpływu na wynik sprawy.
Poza oceną tutejszego Kolegium pozostają podane w zażaleniu i w piśmie z dnia 18 sierpnia 2014 r. okoliczności dotyczące działania pełnomocnika skarżącej, radcy prawnego Jarosława Wiśniewskiego, w szczególności działania na szkodę skarżącej w porozumieniu z organem pierwszej instancji. Tutejsze Kolegium nie jest też powołane oceny do prawidłowości postępowania radcy prawnego i celowości podejmowanych czynności z punktu widzenia interesów reprezentowanej przez niego strony. W szczególności, brak jest podstaw dla oceny czy podejmowane przez pełnomocnika czynności były konsultowane ze skarżącą i czy były dokonywane zgodnie z jej wolą. W postępowaniu administracyjnym strona ponosi skutki działania swojego pełnomocnika, co dotyczy działań zarówno korzystnych, jak i niekorzystnych dla strony. Brak jest bowiem przepisu, który stanowiłby, że pełnomocnik może działać wyłącznie na korzyść reprezentowanej strony. Ewentualne negatywne dla strony działania mogą być przedmiotem oceny np. z perspektywy odpowiedzialności dyscyplinarnej radcy prawnego. Kwestie te pozostają jednak poza zakresem kompetencji tutejszego Kolegium w niniejszej sprawie.
Prowadząc ponownie postępowanie, organ pierwszej instancji powinien poczynić ustalenia co do okoliczności faktycznych podanych w uzasadnieniu niniejszego postanowienia i w tym zakresie uzupełnić materiał dowodowy w sprawie, dokonać oceny legitymacji skarżącej do złożenia wniosku o wznowienie postępowania oraz zachowania terminu dla jego wniesienia.
W kwestii zachowania terminu dla złożenia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. należy uwzględnić fakt, że decyzja z dnia 30 czerwca 2009 r. została doręczona przez obwieszczenie w trybie przepisu art. 49 k.p.a. oraz stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Bd 120/13, CBOSA i w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 172/14, gdzie wskazano na prawidłową wykładnię przepisu art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w kwestii rozróżnienia pojęć dowiedzenia się o wydaniu decyzji i dowiedzenia się o treści decyzji przez stronę postępowania.
Odnośnie do kwestii wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. należy wskazać, że organ pierwszej instancji powinien dokonać oceny powołanych przez stronę okoliczności pod kątem tego, czy stanowią one nowe okoliczności faktyczne lub dowody, istniejące w dniu wydania decyzji, ale nieznane organowi oraz tego, czy są one istotne w sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu orzekło jak w sentencji.

POUCZENIE

          Postanowienie niniejsze jest ostateczne. Każdy, kto ma w tym interes prawny jest uprawniony do wniesienia skargi na niniejsze postanowienie z powodu jego niezgodności z prawem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu (adres: Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu, ul. Targowa 13/15, 87-100 Toruń) w terminie 30 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.


Toruń, dnia 30 września 2014 r.

SKO-60-25/14

OBWIESZCZENIE

Na podstawie art. 74 ust. 3, art. 85 ust. 3 ustawy z dnia z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z póz. zm.) oraz przepisu art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.)

podaję do publicznej wiadomości, że zostało wydane

Toruń, dnia 30 września 2014 r.

SKO-60-25/14


POSTANOWIENIE

     Działając na podstawie przepisów art. 58 § 1, art. 59 § 1, art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu, na posiedzeniu, w składzie:

1. Ewa Masternak         - przewodniczący
2. Iwo Fisz                    - członek sprawozdawca
3. Tomasz Brzezicki     - członek

po rozpoznaniu zażalenia Pani Małgorzaty Witkowskiej na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy Radzyń Chełmiński z dnia 24 czerwca 2014 r. (znak BPK.6226.4.5.2014.AF) o odmowie przywrócenia terminu dla złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Miasta i Gminy Radzyń Chełmiński nr 3/2009 z dnia 30 września 2009 r. o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację inwestycji pod nazwą „Farma wiatrowa Gawłowice” w obrębach geodezyjnych Zielnowo, Gawłowice, Dębieniec, Kneblowo i Janowo w gminie Radzyń Chełmiński (znak BPK-7331-S-02/11/2009)

orzekło:
uchylić zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE


Pani Małgorzata Witkowska zwróciła się wnioskiem z dnia 13 lutego 2014 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Miasta i Gminy Radzyń Chełmiński nr 3/2009 z dnia 30 września 2009 r. o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację inwestycji pod nazwą „Farma wiatrowa Gawłowice” w obrębach geodezyjnych Zielnowo, Gawłowice, Dębieniec, Kneblowo i Janowo w gminie Radzyń Chełmiński (znak BPK-7331-S-02/11/2009), wskazując jako podstawę wznowienia przepisy art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a.
Pismem z dnia 18 kwietnia 2014 r. Grupa PEP – Farma Wiatrowa 1 sp. z o.o. wniosła o wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, wskazując, że nietrafne są zarzuty wnioskodawczyni, iż nie brała ona udziału w postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach bez własnej winy, skoro organ administracji dopełnił obowiązków związanych z doręczaniem decyzji przez obwieszczenie. Ponadto, wskazano, że brak jest nowych, istotnych okoliczności faktycznych, które mogłyby uzasadniać wznowienie postępowania. Wnioskiem z dnia 12 maja 2014 r. wnioskodawczyni, reprezentowana przez radcę prawnego Jarosława Wiśniewskiego, zwróciła się o przywrócenie terminu dla złożenia wniosku o wznowienie postępowania.
Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2014 r. organ pierwszej instancji odmówił przywrócenia terminu dla złożenia powyższego wniosku o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2014 r. organ pierwszej instancji odmówił wznowienie postępowania w powyższej sprawie.
W złożonym zażaleniu Pani Małgorzata Witkowska wskazała, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z zachowaniem terminu, a żądanie przywrócenia terminu dla jego złożenia jest sprzeczne z jej wolą. Pismem z dnia 18 sierpnia 2014 r. skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego Mateusza Romowskiego, cofnęła wniosek o przywrócenie terminu dla wznowienia postępowania.

Po rozpoznaniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu ustaliło i zważyło, co następuje:
Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 k.p.a.). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.).
W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (art. 58 § 1 k.p.a.). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 k.p.a.). O przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie (art. 59 § 1 k.p.a.).
Przepisy art. 134 i 138 k.p.a. określają zamknięty katalog rozstrzygnięć organu odwoławczego. Powyższe przepisy mają odpowiednie zastosowanie do zażaleń (art. 144 k.p.a.). Zgodnie z przepisem art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Odpowiednie stosowanie tego przepisu w postępowaniu zażaleniowym może polegać na uchyleniu zaskarżonego postanowienia.
W zażaleniu na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu wskazano, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu było niezgodne z wolą wnioskodawczyni i nastąpiło bez porozumienia z nią. W piśmie z dnia 18 sierpnia 2014 r. radca prawny Mateusz Romowicz, pełnomocnik skarżącej, podtrzymał wcześniej wyrażoną argumentację oraz cofnął wniosek o przywrócenie terminu dla złożenia wniosku o wznowienie postępowania.
Wobec cofnięcia wniosku o przywrócenie terminu dla złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia 30 czerwca 2009 r., należało uchylić zaskarżone postanowienie. Postępowanie w tym zakresie stało się bowiem bezprzedmiotowe na skutek cofnięcia wniosku.
Należy przy tym wskazać, że poza oceną tutejszego Kolegium pozostają podane w zażaleniu i w piśmie z dnia 18 sierpnia 2014 r. okoliczności dotyczące działania pełnomocnika skarżącej, radcy prawnego Jarosława Wiśniewskiego, w szczególności działania na szkodę skarżącej w porozumieniu z organem pierwszej instancji. Tutejsze Kolegium nie jest też powołane oceny do prawidłowości postępowania radcy prawnego i celowości podejmowanych czynności z punktu widzenia interesów reprezentowanej przez niego strony. W szczególności, brak jest podstaw dla oceny czy podejmowane przez pełnomocnika czynności były konsultowane ze skarżącą i czy były dokonywane zgodnie z jej wolą. W postępowaniu administracyjnym strona ponosi skutki działania swojego pełnomocnika, co dotyczy działań zarówno korzystnych, jak i niekorzystnych dla strony. Brak jest bowiem przepisu, który stanowiłby, że pełnomocnik może działać wyłącznie na korzyść reprezentowanej strony. Ewentualne negatywne dla strony działania mogą być przedmiotem oceny np. z perspektywy odpowiedzialności dyscyplinarnej radcy prawnego. Kwestie te pozostają jednak poza zakresem kompetencji tutejszego Kolegium w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu orzekło jak w sentencji.

POUCZENIE

             Postanowienie niniejsze jest ostateczne. Każdy, kto ma w tym interes prawny jest uprawniony do wniesienia skargi na niniejsze postanowienie z powodu jego niezgodności z prawem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu (adres: Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu, ul. Targowa 13/15, 87-100 Toruń) w terminie 30 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.


Toruń, dnia 24 września 2014 r.

SKO-60-32/14


OBWIESZCZENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu, działając na podstawie art. 38 oraz i art. 85 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.)

podaje do publicznej wiadomości i zawiadamia, że:

po rozpatrzeniu odwołania Pana Józefa Steca od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Łasin z dnia 17 lipca 2014 r. (znak IBG.6220.5.7.2014) określającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie elektrowni wiatrowej o mocy 3,5 MW, średnicy rotora do 130 m, wysokości wieży do 150 m i o wysokości całkowitej do 215 m na nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka o numerze 214 w miejscowości Nowe Mosty w gminie Łasin, została wydana decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy o ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Akta sprawy znajdują się do wglądu w Biurze Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu.


Toruń, dnia 20 sierpnia 2014 r.


SKO-60-28/14

OBWIESZCZENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu, działając na podstawie art. 38 oraz i art. 85 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.)

podaje do publicznej wiadomości i zawiadamia, że:

po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez AGRO-ENERGY sp. z o.o. od decyzji Wójta Gminy Kijewo Królewskie z dnia 30 czerwca 2014 r. (znak RGK.6220.1.1.2014.AK) o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na uruchomieniu zakładu recyklingu opon i odpadów gumowych metodą pirolizy na terenie działki ewidencyjnej nr 28/6 w miejscowości Trzebcz Królewski w gminie Kijewo Królewskie, została wydana decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy o ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Akta sprawy znajdują się do wglądu w Biurze Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu.


Do publicznej wiadomości:
1. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu – Biuletyn Informacji Publicznej,
2. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu – tablica informacyjna,
3. Wójt Gminy Kijewo Królewskie – tablica informacyjna w Trzebczu Królewskim.


Toruń, dnia 5 sierpnia 2014 r.

SKO-72-134/14

OBWIESZCZENIE

Na podstawie art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 647 ze zm.) i art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu

zawiadamia, że:

po rozpoznaniu odwołania GOLPASZ spółki akcyjnej, reprezentowanej przez radcę prawnego Olafa Brymorę, od decyzji Burmistrza Miasta Golubia-Dobrzynia z dnia 23 czerwca 2014 r. (znak WKMN.6730.03.2014) o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie gazociągu średniego ciśnienia wraz z przyłączem do budynku oraz stacją redukcyjno-pomiarową w Golubiu-Dobrzyniu przy ul. PTTK 56 na działkach ewidencyjnych nr 15/3, 15/18, 2, 42/1, 42/2, 41/5, 41/4, 28/2, 28/1, 40/3, 29/2 w obrębie nr 1 w mieście Golub-Dobrzyń i działkach ewidencyjnych nr 343 i 270 w obrębie Podzamek Golubski w gminie Golub-Dobrzyń wydana została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu:

Toruń, dnia 5 sierpnia 2014 r.

SKO-72-134/14

DECYZJA

Na podstawie art. 50 ust. 1 i art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.; dalej: u.p.z.p.) oraz na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu, na posiedzeniu, w składzie:
1. Ewa Masternak - przewodniczący
2. Iwo Fisz - członek sprawozdawca
3. Jaśmina Lesińska - członek
po rozpoznaniu odwołania GOLPASZ spółki akcyjnej, reprezentowanej przez radcę prawnego Olafa Brymorę, od decyzji Burmistrza Miasta Golubia-Dobrzynia z dnia 23 czerwca 2014 r. (znak WKMN.6730.03.2014) o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie gazociągu średniego ciśnienia wraz z przyłączem do budynku oraz stacją redukcyjno-pomiarową w Golubiu-Dobrzyniu przy ul. PTTK 56 na działkach ewidencyjnych nr 15/3, 15/18, 2, 42/1, 42/2, 41/5, 41/4, 28/2, 28/1, 40/3, 29/2 w obrębie nr 1 w mieście Golub-Dobrzyń i działkach ewidencyjnych nr 343 i 270 w obrębie Podzamek Golubski w gminie Golub-Dobrzyń

orzekło
uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

UZASADNIENIE

Polska Spółka Gazownictwa sp. z o.o. zwróciła się wnioskiem z dnia 27 lutego 2014 r. do Burmistrza Miasta Golubia-Dobrzynia o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie gazociągu średniego ciśnienia wraz z przyłączem do budynku oraz stacją redukcyjno-pomiarową w Golubiu-Dobrzyniu przy ul. PTTK 56 na działkach ewidencyjnych nr 15/3, 15/18, 2, 42/1, 42/2, 41/5, 41/4, 28/2, 28/1, 40/3, 29/2 w obrębie nr 1 w mieście Golub-Dobrzyń i działkach ewidencyjnych nr 343 i 270 w obrębie Podzamek Golubski w gminie Golub-Dobrzyń.
Dnia 18 marca 2014 r. organ pierwszej instancji zawiadomił strony o wszczęciu postępowania oraz o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i wypowiedzenia się w sprawie. Pismem z dnia 27 marca 2014 r. skarżąca zwróciła o podanie informacji kiedy możliwe będzie zapoznanie się z mapą zawierającą projekt przebiegu inwestycji. Pismem z dnia 13 maja 2014 r. organ wskazał, że strona może się zapoznać z tym dokumentem w pokoju nr 9 Urzędu Miasta.
Projekt decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego sporządziła mgr inż. arch. Ewa Kamińska, członek Kujawsko-Pomorskiej Okręgowej Izby Architektów (KPOIA-0004) i został przesłany do uzgodnienia do Zarządu Dróg Wojewódzkich w Bydgoszczy – Rejonów Dróg Wojewódzkich w Wąbrzeźnie i w Toruniu. Uzgodnienia dokonano postanowieniem z dnia 19 maja 2014 r. (znak ZDW.RDW 4.12a.509.70.2014). Wójt Gminy Golub-Dobrzyń pismem z dnia 21 maja 2014 r. wyraził zgodę na treść projektu decyzji (znak TIP.6733.4.1.2014).
Decyzją z dnia 23 czerwca 2014 r. organ pierwszej instancji ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego, wskazanej na wstępie.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła w przepisanym terminie skarżąca, podnosząc zarzuty naruszenia przepisów art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 10 k.p.a., art. 12 k.p.a. i art. 77 k.p.a.

Po rozpoznaniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu ustaliło i zważyło, co następuje:
Przepis art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przewiduje możliwość zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, zaś sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
Zgodnie z przepisem art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.; dalej: u.g.n.), celem publicznym w rozumieniu ustawy jest m.in. budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Zgodnie zaś z art. 2 pkt 5 u.p.z.p. przez inwestycję celu publicznego należy rozumieć działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 u.g.n.
Zgodnie z art. 54 pkt 2 u.p.z.p. decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego określa warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych. O charakterze tej decyzji przesądza również przepis art. 56 u.p.z.p., który stanowi, iż nie można odmówić ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Organ prowadzący postępowanie w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego ma obowiązek dokonania konkretyzacji warunków wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego w stosunku do planowanej inwestycji, która ma być zrealizowana na wskazanym przez inwestora terenie. Taki obowiązek przewiduje art. 53 ust. 3 pkt 1 u.p.z.p., który stanowi, iż właściwy organ w postępowaniu związanym z wydaniem decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dokonuje analizy warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, wynikających z przepisów odrębnych, przez co należy rozumieć zarówno przepisy innych ustaw, jak i przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, o ile nakładają one w sposób wyraźny jakieś ograniczenia. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego ma więc charakter deklaratoryjny, gdyż organ stwierdza w niej jedynie czy w świetle powszechnie obowiązującego prawa dopuszczalna jest realizacja danej inwestycji na wskazanym przez inwestora terenie. Organ nie ma więc uprawnień kształtujących, nie może stanowić o prawach i obowiązkach inwestora nie przewidzianych w ustawie lub akcie wykonawczym (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2010 r., sygn. akt II OSK 1862/08, CBOSA).
W przypadku inwestycji celu publicznego o znaczeniu gminnym, właściwym dla wydania decyzji jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta (art. 51 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p.). Sporządzenie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego powierza się osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego urbanistów albo architektów (art. 50 ust. 4 u.p.z.p.).
Przepisy art. 134 i 138 k.p.a. określają zamknięty katalog rozstrzygnięć organu odwoławczego. Zgodne z przepisem art. 138 § 2 k.p.a., organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Wydając niniejszą decyzję, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu oparło się na zgromadzonych w sprawie dokumentach, uznając je za wiarygodne i cechujące się mocą dowodową. Prawdziwość ani rzetelność powyższych dokumentów nie była w toku postępowania kwestionowana. Stronom umożliwiono zapoznanie się ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz wypowiedzenie się co do materiałów, dowodów i zgłoszonych żądań (pismo organu pierwszej instancji z dnia 27 maja 2014 r.).
Projekt zaskarżonej decyzji, stosownie do przepisu art. 50 ust. 4 u.p.z.p., sporządziła mgr inż. arch. Ewa Kamińska.
W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu zaskarżona decyzja zasługuje na uchylenie w całości, zaś sprawa powinna zostać przekazana do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że wydanie decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego następuje na wniosek inwestora (art. 52 ust. 1 u.p.z.p.). Wniosek z dnia 27 lutego 2014 r. podpisał Pan Sławomir Matuszak, który przedstawił pełnomocnictwo udzielone mu przez Pana Mariusza Mirka, Zastępcę Dyrektora ds. eksploatacji w Oddziale w Bydgoszczy Pomorskiej Spółki Gazownictwa sp. z o.o. Organ pierwszej instancji nie zbadał natomiast umocowania Pana Mariusza Mirka do udzielenia takiego pełnomocnictwa. Nie można zatem przyjąć, że pełnomocnik wnioskodawcy był należycie umocowany w postępowaniu.
W zaskarżonej decyzji błędnie oznaczono inwestora. We wniosku wskazano, że wnioskodawcą jest Polska Spółka Gazownictwa sp. z o.o., podczas, gdy w decyzji wskazano, że jest nim Pomorska Spółka Gazownictwa sp. z o.o.
Trzeba wyjaśnić, że Pomorska Spółka Gazownictwa sp. z o.o. przestała istnieć z dniem 14 stycznia 2014 r. na skutek wykreślenia jej z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego w następstwie przejęcia m.in. Pomorskiej Spółki Gazownictwa sp. z o.o. przez PGNIG SPV 4 sp. z o.o., która następnie zmieniła firmę, pod którą działa, na Polska Spółka Gazownictwa sp. z o.o. Pomorska Spółka Gazownictwa sp. z o.o., nieistniejąca już w momencie wszczęcia postępowania, nie może być zatem beneficjentem praw z decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego.
Uzasadnienie wydanej decyzji poddaje w wątpliwość, czy w istocie jest to decyzja ustalająca inwestycję celu publicznego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji powołano bowiem przepis art. 61 ust. 3 u.p.z.p., który dotyczy decyzji o warunkach zabudowy, a nie decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego. Podobnie, w treści załącznika tekstowego do wydanej decyzji wskazano na przepisy art. art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p., 61 ust. 1 u.p.z.p., art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. oraz art. 61 ust. 3 u.p.z.p., a także na przedstawienie stanu faktycznego i prawnego „terenu objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy”.
W dalszej kolejności, należy wskazać, że znajdujący się w aktach sprawy projekt decyzji (k. 33-37 akt sprawy) jest niezgodny z treścią decyzji, która następnie została wydana przez Burmistrza Miasta Golubia-Dobrzynia. Jako podstawę prawną w treści projektu decyzji powołano bowiem m.in. przepisy art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 i 2, art. 61 ust. 1 i 4, art. 63 ust. 2 i 4 oraz art. 64 ust. 1 u.p.z.p. (k. 33 akt sprawy), natomiast w podstawie prawnej wydanej decyzji wskazano m.in. art. 4 ust. 2 pkt 1, art. 50 ust. 1 i 4, art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 53 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 54 u.p.z.p. (k. 64 akt sprawy). Powyższe dyskwalifikuje dokonane w sprawie uzgodnienia, które ze swej istoty odnosząc się do konkretnego projektu decyzji.
Podkreślić należy, że z przepisów art. 7 i 77 k.p.a. wynika, iż to na organie administracji publicznej ciąży obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy, a w szczególności w sposób wyczerpujący zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego dla ustalenia stanu faktycznego sprawy. Zgodnie z przepisem art. 107 § 3 k.p.a. powyższe okoliczności powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydanej decyzji administracyjnej.
Wobec powyższego stwierdzić należy, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów ustawowych. Przywołany przepisu art. 107 § 3 k.p.a. stanowi, iż uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy wydaną decyzją. Nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie oraz nie uzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji przez organ odwoławczy. Organ pierwszej instancji nie wyjaśnił dlaczego planowana inwestycja ma realizować cel publiczny, co jest niezbędną przesłanką dla stosowania przepisów o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Zaskarżoną decyzję należało zatem uchylić w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Została ona bowiem wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie Z tego powodu, organ odwoławczy nie skorzystał z przepisu art. 136 k.p.a., zgodnie z którym na etapie postępowania odwoławczego przeprowadzone może być jedynie dodatkowe postępowanie dowodowe w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie.
Odnosząc się do zarzutów odwołania, należy wskazać, że nietrafnie skarżący wskazuje na naruszenie przepisu art. 10 k.p.a. na skutek tego, że po zawiadomieniu z dnia 20 marca 2014 r. o możliwości zapoznania się z aktami sprawy w aktach sprawy nie było kompletnego materiału dowodowego. Organ pierwszej instancji ponownie poinformował o takiej możliwości pismem z dnia 27 maja 2014 r. Strona miała zatem możliwość zapoznania się z dokumentami w sprawie i przedstawienia swojego stanowiska. Nie można też uznać za zasadnego zarzutu naruszenia przepisu art. 8 k.p.a. i art. 9 k.p.a., które skarżący łączy z wyznaczeniem terminu na wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego.
Nie można uwzględnić zarzutów skarżącego co do przebiegu planowanej inwestycji. Zakres sprawy administracyjnej, w tym oznaczenie lokalizacji inwestycji, wynika z wniosku inwestora. Organ administracji nie jest uprawniony do modyfikowania wniosku i zmiany miejsca położenia inwestycji, kierując się względami celowości czy stopnia potencjalnej uciążliwości inwestycji dla właścicieli (użytkowników wieczystych) nieruchomości, przez którą ma ona przebiegać.
Odnosząc się do zarzutów co do powodowanej przez wydanie decyzji szkody polegającej na niemożności wykorzystania nieruchomości skarżącej, należy wskazać, że decyzja ustalające lokalizację inwestycji celu publicznego nie ogranicza prawa własności (użytkowania wieczystego) nieruchomości. Realizacja inwestycji celu publicznego wymaga na dalszym etapie procesu inwestycyjnego uzyskania tytułu prawnego do nieruchomości, co może nastąpić np. na podstawie umowy stron lub w drodze decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 124 u.g.n. Kwestie te pozostają poza granicami niniejszej sprawy administracyjnej.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisu art. 12 k.p.a. poprzez udzielenie odpowiedzi na pismo skarżącej z dnia 27 marca 2014 r. po upływie ok. 1,5 miesiąca, należy wskazać, że taki termin udzielenia odpowiedzi przez organ pierwszej instancji budzi wątpliwości w świetle kodeksowych terminów załatwienia spraw administracyjnych (art. 35 § 1 i § 3 k.p.a.), tym bardziej, że organ pierwszej instancji nie zawiadamiał stron o niezałatwieniu sprawy w przepisanym terminie (art. 36 k.p.a.). Tym niemniej, skarżąca otrzymała informację o możliwości zapoznania się z mapą zawierającą przebieg gazociągu dnia 19 maja 2014 r. (data doręczenia pisma organu pierwszej instancji z dnia 13 maja 2014 r.). Skarżąca miała zatem możliwość zapoznania się z ty dokumentem i przedstawienia swojego stanowiska. Naruszenie zasady szybkości postępowania i terminowego załatwiania spraw nie miało zatem wpływu na wynik postępowania.
Prowadząc ponownie postępowanie, organ pierwszej instancji powinien w pierwszej kolejności usunąć uchybienia formalne, wskazane w uzasadnieniu niniejszej decyzji, a następnie przeprowadzić postępowanie, sporządzić prawidłowy projekt decyzji, przedstawić go do uzgodnień, jeśli będzie to wymagane, a następnie zakończyć sprawę decyzją.
Mając powyższe na uwadze, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu orzekło jak w sentencji.

POUCZENIE

Decyzja niniejsza jest ostateczna. Każdy, kto ma w tym interes prawny jest uprawniony do wniesienia skargi na niniejszą decyzję z powodu jej niezgodności z prawem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu (adres: Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu, ul. Targowa 13/15, 87-100 Toruń) w terminie 30 dni od daty doręczenia niniejszej decyzji.


Toruń, dnia 05 września 2014 r.

SKO- 60-21/14


O B W I E S Z C Z E N I E

Na podstawie 74 ust. 3 art. 85 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ((t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm.; dalej: u.o.o.ś.)

podaję do publicznej wiadomości, że została wydana

DECYZJA

Na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 2, art. 74 ust. 1 pkt 4 i art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm.; dalej: u.o.o.ś.) oraz na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu, na posiedzeniu, w składzie:

1. Ewa Masternak - przewodniczący
2. Tomasz Brzezicki - członek sprawozdawca
3. Jaśmina Lesińska - członek

po rozpoznaniu odwołania CONTINO Kappa sp. z o.o. w Warszawie reprezentowanej przez prokurenta Michał Maciesowicza, ul. Grójecka 1/3, 02-0219 Warszawa (dalej jako Spółka), od decyzji Wójta Gminy Rogoźno z dnia 16 maja 2014 r., (znak: RGG.6220.2.2012) w sprawie odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. „Budowa farmy wiatrowej Rogóźno”, planowanego do realizacji w województwie kujawsko-pomorskim, na terenie gminy Rogóźno, na działkach o numerach ewidencyjnych 227/2 i 218/3 obręb Rogóźno,

orzekło
uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

U Z A S A D N I E N I E


Wymienioną na wstępie decyzją Wójt Gminy Rogoźno z dnia 16 maja 2014 r., (znak: RGG.6220.2.2012) odmówił wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. „Budowa farmy wiatrowej Rogóźno”, planowanego do realizacji w województwie kujawsko-pomorskim, na terenie gminy Rogóźno, na działkach o numerach ewidencyjnych 227/2 i 218/3 obręb Rogóźno.
Od powyższej decyzji pismem z dnia 2 czerwca 2014 r. wniosła odwołanie Spółka żądając uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji (art. 138 § 2 k.p.a.). W uzasadnieniu odwołania Spółka podniosła naruszenie przez organ pierwszej instancji szeregu przepisów k.p.a. (art.6, 7, 8, 10 § 1, 49, 68 § 2 77 § 1, 80, 107 § 3) a także art. 33, 80 ust. 1 pkt 1-3, art. 85 ust. 2 pkt 1 lit. a i b tiret pierwsze i drugie, art. 82 ust. 2 u.o.o.ś.

Po rozpoznaniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu zważyło, co następuje:
Realizacja planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Powyższa zasada dotyczy planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 u.o.o.ś. (art. 59 ust. 1 u.o.o.ś.). Zakwalifikowania przedsięwzięć do jednej z powyższych kategorii następuje na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 60 ustawy środowiskowej - rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2010 r., Nr 213, poz. 1397 ze zm.; dalej: rozporządzenie).
Zgodnie z przepisem § 3 ust. 1 pkt 6 lit. b rozporządzenia, do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się instalacje wykorzystujące do wytwarzania energii elektrycznej energię wiatru inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 5 o całkowitej wysokości nie niższej niż 30 m.
Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia. Uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów k.p.a., powinno zawierać - w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś., uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 u.o.o.ś.). Zgodnie z przepisem art. 63 ust. 1 u.o.o.ś., obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące uwarunkowania: 1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem: a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, c) wykorzystywania zasobów naturalnych, d) emisji i występowania innych uciążliwości, e) ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii; 2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające: a) obszary wodno-błotne oraz inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, b) obszary wybrzeży, c) obszary górskie lub leśne, d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych, e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000 oraz pozostałe formy ochrony przyrody, f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone, g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, h) gęstość zaludnienia, i) obszary przylegające do jezior, j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej; 3) rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2, wynikające z: a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, c) wielkości i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej, d) prawdopodobieństwa oddziaływania, e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania.
W przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 84 u.o.o.ś.).
W rozpatrywanej sprawie została sporządzona ocena oddziaływania na środowisko wynikał z postanowienia Wójta Gminy Rogóźno z dnia 31 sierpnia 2012 r. (znak: RGG.6220.2.2012)
W powyższym zakresie należy zauważyć, że zgodnie z przepisem art. 80 ust. 1 u.o.o.ś, jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę: 1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1; 2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; 3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa; 4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Natomiast zgodnie z przepisem art. 80 ust. 2 u.o.o.ś. właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, dla linii kolejowej o znaczeniu państwowym, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla budowli przeciwpowodziowych realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych oraz dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszących. W powyższym zakresie należy stwierdzić, że zasadą jest obowiązek wydania decyzji przez organ administracji publicznej, chyba że przepisy szczególne wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sprzeciwiają się takiej możliwości.
Podstawy do wydania decyzji odmownej zostały także enumeratywnie wyliczone w przepisie art. 81 u.o.o.ś. zgodnie, z którym: 1) jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany przez wnioskodawcę, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, za zgodą wnioskodawcy, wskazuje w decyzji wariant dopuszczony do realizacji lub, w razie braku zgody wnioskodawcy, odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia; 2) jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia, o ile nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 34 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, 3) jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia, o ile nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 38j ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne.
Zgodnie z przepisem art. 138 § 2 k.p.a., organ odwoławczy organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Oznacza to, że organ drugiej instancji ocenia rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jako prawidłowe nie tylko pod względem legalności i celowości, lecz także z uwzględnieniem norm prawa procesowego.
Wydając niniejszą decyzję, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu oparło się na zgromadzonych w sprawie dokumentach, uznając je z wiarygodne i cechujące się mocą dowodową. Wobec powyższego należy stwierdzić, co wynika z uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji, że „odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie elektrowni wiatrowej „Rogóźno” zabezpieczy środowisko oraz mieszkańców żyjących w najbliższym sąsiedztwie przed ewentualnym negatywnym wpływem ze strony elektrowni wiatrowej, zarówno ochrona zdrowia, jak i prawna ochrona życia są wartościami chronionymi konstytucyjnie” nie znajduje uzasadnienia w istniejącym stanie prawnym.
Należy stwierdzić, że ze stanowiskiem organu pierwszej instancji stanowiącym podstawę do wydanie negatywnej dla inwestora decyzji nie można się zgodzić. Możliwość odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach została wyraźnie przewidziana w przypadku ziszczenia się okoliczności określonych w przepisie art. 80 i 81 u.o.o.ś. W powyższym zakresie organ zobowiązany jest do przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego mającego na celu wykazanie za pomocą środków dowodowych przewidzianych przepisami k.p.a., czy takie przeciwskazania istnieją i w przypadku takiej sytuacji dopiero wtedy może wydać decyzję odmowną lub w przypadku braku powyższych okoliczności wydać rozstrzygnięcie pozytywne dla inwestora. Natomiast podstawą wydania negatywnego dla inwestora rozstrzygnięcia nie może być istnienie hipotetycznego zagrożenia dla wartości chronionych konstytucyjnie. W powyższym zakresie organy są obowiązane do stosowania przepisów ustawy (u.o.o.ś), której konstytucyjność we wskazanym zakresie nie została zakwestionowana.
Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, organ pierwszej instancji powinien uwzględnić wskazania zawarte w uzasadnieniu niniejszej decyzji, w szczególności ustalić, czy istnieją przesłanki negatywne umożliwiające wydanie decyzji a jeżeli one nie istnieją wydać rozstrzygnięcie pozytywne.
Ponadto organ prowadząc ponownie postępowanie w zakresie doręczeń powinien stosować reżim ustawy u.o.o.ś w zakresie doręczania pism w sprawie, tj. z uwagi na liczbę stron stosując wymóg obwieszczenia (art. 74 ust. 3 u.o.o.ś).
Mając powyższe na uwadze, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu orzekło jak w sentencji.


P O U C Z E N I E

Decyzja niniejsza jest ostateczna. Każdy, kto ma w tym interes prawny jest uprawniony do wniesienia skargi na niniejszą decyzję z powodu jej niezgodności z prawem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu (adres: Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu, ul. Targowa 13/15, 87-100 Toruń) w terminie 30 dni od daty doręczenia niniejszej decyzji.


Otrzymują:
1. Michał Maciesowicz (pełnomocnik – prokurent CONTINO Kappa Sp z o.o.) ul. Grójecka 1/3, 02-0219 Warszawa
2. Strony – obwieszczenie,
3. Wójt Gminy Rogóźno,
4. SKO a/a.


Do wiadomości:
1. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, ul. Kos. Gdyńskich 31, 86-300 Grudziądz,
2. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Bydgoszczy, ul. Dworcowa 64, 85-950 Bydgoszcz.

Akta sprawy znajdują się do wglądu w Biurze SKO w Toruniu.


Toruń, dnia 10 września 2014 r.

SKO- 60-26/14

O B W I E S Z C Z E N I E


Na podstawie 74 ust. 3 i art. 85 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm.)

podaję do publicznej wiadomości, że:

po rozpatrzeniu odwołania Pani Janiny Kur od decyzji Wójta Gminy Grudziądz z dnia 17 lipca 2014 r. nr OŚR 6220.6.2014 r. stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pod nazwą: „Budowa farmy fotowoltanicznej o mocy do 1 MW w obrębie Mokre, na działce oznaczonej numerem geodezyjnym 78/2, gmina Grudziądz, powiat grudziądzki, woj. kujawsko-pomorskie
została wydana:

w dniu 10 września 2014 r.  decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu nr SKO-60-26/14 utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję.

Akta sprawy znajdują się do wglądu w Biurze SKO w Toruniu.


Toruń, dnia 11 września 2014 r.


SKO-60-20/14


OBWIESZCZENIE


Na podstawie art. 74 ust. 3, art. 85 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z póz. zm.) oraz przepisu art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.)
podaję do publicznej wiadomości, że zostało wydane:

Toruń, dnia11 września 2014 r.


SKO-60-20/14


POSTANOWIENIE

Na podstawie 156 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej: k.p.a.), art. 158 § 1 k.p.a. oraz art. 126 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu, na posiedzeniu, w składzie:
1. Ewa Masternak - przewodniczący
2. Iwo Fisz - członek sprawozdawca
3. Tomasz Brzezicki - członek
w wyniku przeprowadzenia wszczętego z urzędu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia Wójta Gminy Stolno z dnia 23 kwietnia 2014 r. (znak SRLiOŚ.6022.1.2014.FC) w przedmiocie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej w rejonie miejscowości Wabcz-Obory-Kobyły w gminie Stolno, wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą, i ustalenia zakresu raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko

orzekło
stwierdzić nieważność postanowienia Wójta Gminy Stolno z dnia 23 kwietnia 2014 r. (znak SRLiOŚ.6022.1.2014.FC) w całości.

U Z A S A D N I E N I E

W toku postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej w rejonie miejscowości Wabcz-Obory-Kobyły w gminie Stolno, wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą, Wójt Gminy Stolno wydał dnia 20 stycznia 2014 r. postanowienie w sprawie stwierdzenia obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko dla tej inwestycji i ustalił jego zakres. Na skutek zażalenia inwestora – Prokon New Energy Poland sp. z o.o. – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu postanowieniem z dnia 31 marca 2014 r. uchyliło zaskarżone postanowienie, stwierdziło, że dla przedsięwzięcia istnieje obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i ustaliło zakres raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.
Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2014 r. (znak SRLiOŚ.6022.1.2014.FC) Wójt Gminy Stolno stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji wskazanej na wstępie i ustalił zakres raportu oddziaływania na środowisko.
Pismem z dnia 28 maja 2014 r. Wójt Gminy Stolno zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu o stwierdzenie nieważności jego postanowienia z dnia 23 kwietnia 2014 r. (znak SRLiOŚ.6022.1.2014.FC) w przedmiocie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej w rejonie miejscowości Wabcz-Obory-Kobyły w gminie Stolno.
Pismem z dnia 23 lipca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu zawiadomiło o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności powyższego postanowienia oraz o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Po rozpoznaniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu ustaliło i zważyło, co następuje:
Stwierdzenie nieważności jest trybem nadzwyczajnym postępowania administracyjnego, który może być stosowany do rozstrzygnięć obarczonych wadami o charakterze kwalifikowanym. Rozstrzygnięcie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji następuje w drodze decyzji (art. 158 § 1 k.p.a.). Organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną (art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.).
Nie stwierdza się nieważności decyzji, gdy: została wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości; dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną;, została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie oraz gdy decyzja zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa, jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło dziesięć lat, a także gdy decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne (art. 156 § 2 k.p.a.).
Właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze - ten organ. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu (art. 157 k.p.a.). Na podstawie przepisu art. 126 k.p.a., powyższe przepis stosuje się również do postanowień, na które przysługuje zażalenie, z tym, że zamiast decyzji, o której art. 158 § 1 k.p.a., wydaje się postanowienie.
Obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące uwarunkowania: 1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem: a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, c) wykorzystywania zasobów naturalnych, d) emisji i występowania innych uciążliwości, e) ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii; 2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające: a) obszary wodno-błotne oraz inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, b) obszary wybrzeży, c) obszary górskie lub leśne, d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych, e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000 oraz pozostałe formy ochrony przyrody, f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone, g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, h) gęstość zaludnienia, i) obszary przylegające do jezior, j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej; 3) rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2, wynikające z: a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, c) wielkości i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej, d) prawdopodobieństwa oddziaływania, e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania (art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1235; dalej jako u.o.o.ś.).
W postanowieniu, o którym mowa w art. 63 ust. 1 u.o.o.ś., organ określa jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W tym przypadku stosuje się przepisy art. 68 u.o.o.ś. (art. 63 ust. 4 u.o.o.ś.). Na postanowienie, o którym mowa w art. 63 ust. 1, przysługuje zażalenie (art. 65 ust. 2 u.o.o.ś.).
Wydając niniejsze postanowienie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu oparło się na zgromadzonych w sprawie dokumentach, uznając je z wiarygodne i cechujące się mocą dowodową. Prawdziwość ani rzetelność powyższych dokumentów nie była w toku postępowania kwestionowana. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu umożliwiło stronom wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia 29 lipca 2014 r.).
Wobec faktu, że na postanowienie w sprawie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przysługuje zażalenie (art. 65 ust. 2 u.o.o.ś.), względem tego rozstrzygnięcia zastosowanie mają przepisy k.p.a. o stwierdzeniu nieważności (art. 126 k.p.a.).
Sprawa dotycząca nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i określenia zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko dla inwestycji wskazanej na wstępie została załatwiona postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia 31 marca 2014 r. (znak SKO-60-6/14), wydanym na skutek rozpoznania zażalenia Prokon New Energy Poland sp. z o.o. na postanowienie Wójta Gminy Stolno z dnia 20 stycznia 2014 r. (znak SRLiOŚ.6022.1.2014.FC).
W związku z powyższym, wydanie przez Wójta Gminy Stolno postanowienia w tej samej kwestii dnia 23 kwietnia 2014 r. było niedopuszczalne i wyczerpuje przesłankę stwierdzenia nieważności, określoną w przepisie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. w związku z art. 126 k.p.a. Równocześnie, nie stwierdzono występowania którejkolwiek z negatywnych przesłanek stwierdzenia nieważności, określonych w przepisie art. 156 § 2 k.p.a.
Wobec powyższego, należało na podstawie przepisu art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. w związku z przepisem art. 126 k.p.a. stwierdzić nieważność postanowienia Wójta Gminy Stolno z dnia 23 kwietnia 2014 r. (znak SRLiOŚ.6022.1.2014.FC) w całości.
Mając powyższe na uwadze, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu orzekło jak w sentencji.


P O U C Z E N I E

Od niniejszego postanowienia nie przysługuje zażalenie. Strona niezadowolona z postanowienia może zwrócić się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (adres: Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu, ul. Targowa 13/15, 87-100 Toruń) w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.



Opublikował: Aleksandra Kmita
Publikacja dnia: 18.08.2015
Podpisał: Aleksandra Kmita
Dokument z dnia: 29.11.2012
Dokument oglądany razy: 5 204